“Een lekker potje,” zei Erwin l’Ami nadat hij Sergey Tiviakov urenlang had gemarteld, met uiteindelijk succes, in een eindspel met loperpaar tegen loper en paard. “Het was een vreselijke stelling voor zwart: zijn paard is passief en als hij …a6-a5 speelt om zijn paard te bevrijden komt altijd Lb5, om …Pc6 eruit te houden. Krijgt hij dat paard daar, dan is er niet zoveel meer aan de hand voor zwart.” Alvorens zijn koning naar d5 te brengen speelde l’Ami volgens de regelen der eindspelkunst met groot geduld zijn koningsvleugelpionnen een eindje op, terwijl Tiviakov daar bitter weinig tegen kon doen.

Het eindigde als volgt:

48.Lh5. l’Ami: “Als zwart nu 48…Ke8 speelt is het cruciaal dat wit 49.Kc6 heeft met dubbele aanval: de loper op c7 hangt en 50.Lxf7+ dreigt.” Na het gespeelde 48…Pc5 kreeg Tiviakov wel de b-pion terug, maar de witte f-pion in combinatie met de lopers was veel te sterk, en enkele zetten later moest Sergey zijn koning omleggen.