Aan het ontbijt zat ik bij de arbiter van Jamaica. Die arbiter had een bord vol met eieren, ham, spek en ik weet niet allemaal wat. Maar het was good talking to him. Hij had er trouwens drie dagen over gedaan om hier te komen, hier en daar een aansluiting gemist. In Jamaica zit schaken in het curriculum op de basisschool. Schaken heeft daar een enorme vlucht genomen en het is er heel populair.

We moesten vanmorgen om kwart voor negen met de bus mee en vooral niet te laat komen. Nou de bus was een half uur te laat. Er kwam trouwens maar één bus en we hebben er twee nodig om iedereen mee te krijgen. Ik stond achteraan lekker te keuvelen met Henrik Sjol van Noorwegen, Johan Berntsen en Ronald King van South-Africa. Henrik wist te vertellen dat een aantal landen terug naar huis was gestuurd omdat bij twee van de vier spelers hun visa niet in orde was. Je kunt op Chess-Results zien welke landen zijn afgehaakt. Ronald verstond Afrikaans en dus ook Nederlands. Hij gaf een paar voorbeelden van Afrikaans die voor ons wat gek overkomen. Als je bijvoorbeeld “Excuse me.” wil zeggen is dat in het Afrikaans blijkbaar “Verschoon mij.” En de ondergrondse is de moltrein. Hij vindt dat het Afrikaans duidelijkere woorden heeft dan het Nederlands. Onze kleinzoon is twee en die kan trouwens ook al “Excuse me” zeggen. Erg grappig als je dat hoort. Wij werden uiteindelijk met van die golfkarretjes gebracht. In het karretje ook een Schotse man en vrouw (geen echtpaar) met ongelooflijke humor. En schitterend om te horen dat Schots.

Vandaag moesten we allereerst polo’s ophalen. Je krijgt een witte en een zwarte en je had je maat vantevoren op moeten geven. Ik kijk altijd vooruit en ik heb een L opgegeven. Je moest zelf je shirts opzoeken, de maten lagen verspreid over een aantal wedstrijdtafels. Je had het moeten zien, als hyena’s vlogen ze op die shirts af (zie foto). Het was een soort van bazar waar mensen van alles pakten en passen. Er was iets geks aan de hand met de polo’s. De witte maten waren groter dan je eigenlijk nodig had. De zwarte maten waren juist kleiner dan je nodig had. Ze konden dus nooit allebei passen als je van allebei dezelfde maat had genomen. Mijn sector heeft uiteindelijk mijn L geruild voor een XL. Het zijn van die polo’s die je na twee keer wassen eigenlijk niet meer wil dragen. Heel veel arbiters dragen hier van die verbleekte shirts van andere toernooien. Het is ook een beetje showing off. Kijk eens waar ik geweest ben! Ik had bij het passen even mijn accreditatie afgedaan.

Na de modeshow moesten we notatievellen in gaan vullen. Die zouden in drievoud komen, maar er zijn er uiteindelijk maar twee. Die leg je op elkaar en in theorie heeft de speler dan een doordruk die hij mee mag nemen. Het origineel moet ik inleveren bij de baas en het derde velletje zou voor de indelers zijn, maar dat gaat dus niet door. De kop konden we alvast invullen en dat moet volgens een vast patroon. Het matchnummer is een O voor Open of een W voor Women en dan komt daar een getal achter van een wedstrijd. Ik zit vandaag bij W11 en dat is Malta tegen Duitsland. De Nederlandse vrouwen spelen tegen Nicaragua. Peng speelt niet. En de mannen spelen tegen Hong Kong. Jorden speelt vandaag niet, dus Casper maakt zijn debuut.

Nog even een uitsmijter voor het thuisfront. Bij het passen had ik mijn accreditatie afgedaan. Die ben ik dus kwijt. Niet meer te vinden in de zaal. Kk heb echt overal gezocht. En ik moest op mijn knieën om de sector arbiter een nieuwe aan te laten vragen.

Kijk op Chess-Results voor alle indelingen. En onthoud dat er 15 minuten vertraging zit in de uitzending.