Ik zal nog even uitleggen hoe je gemakkelijk aan een tweede accreditatie komt. Je laat (expres of per ongeluk) je accreditatie in de speelzaal liggen en je verlaat de speelzaal. Zonder accreditatie kom je er dan niet meer in. Eerst moet je dat melden bij je sector arbiter en die moet het dan weer doorgeven aan Carolina en die geeft het dan weer door aan een gestresste Oezbeek die aan zijn laptop met een hele mooie Canon printer met fotopapier zit. Maar voor je naar die meneer kunt gaan, moet je wel dit systeem volgen dus. Maar als je aan de beurt bent bij de goeie man (nadat ie weer tien accreditaties kapot heeft gescheurd en in de prullenbak heeft gegooid, krijg je gewoon een nieuwe accreditatie. Dan kun je weer naar binnen en dan krijg je vanzelf in de loop van de middag je oude weer terug, want die wordt gevonden en ingeleverd. Zo doe je dat!

Het was een krappe lunchpauze vandaag, want we moesten ons vanmorgen melden, toen snel terug naar het hotel om te lunchen en hup weer op pad naar de speelzaal waar we om 13:00 uur aanwezig moesten zijn. Ik zat achter op zo’n golfkarretje samen met een Grieks die van Flair Play is. Met de plekken achterop kijk je dus naar achteren. Het was net een ritje op de kermis. Toen we terugkwamen in de speelzaal moesten alle arbiters zich melden bij de chief arbiter. En die goeie man was me een potje boos zeg! Daar had hij wel alle reden toe. Vanmorgen moesten we allemaal twee polo’s ophalen. Er waren er 240 besteld en een aantal arbiters heeft geen polo. Er zijn meer dan twintig polo’s verdwenen, gewoon gestolen dus. En dan nog wat. We mogen absoluut geen telefoon of smartwatch mee in de zaal nemen. En terwijl hij ons streng toe staat te spreken zijn er een paar arbiters die hem staan te filmen met hun mobiele telefoon. Amai! Zijn strenge toespraak werd trouwens zin voor zin vertaald naar het Russisch door een deputy. Alles wordt hier in het Engels en in het Russisch gecommuniceerd. Ook in de app van onze sector. We hebben een paar Russisch sprekende arbiters in de groep en die spreken geen woord Engels. Onze sector arbiter komt uit Georgië (ze kent de vrouw van Anish goed) en ze spreekt uiteraard Russisch.

Na de boze woorden moest er gewerkt worden. De kop van de scoresheets (notatieformulieren) moet ingevuld worden met datum, ronde, match en bordnummer. Ik was dus de arbiter bij Malta tegen Duitsland bij de vrouwen. Dat was match 11 en op het scoresheet noteer je dan bij de match W11. Heej, daar komt het Belgisch mannenteam langs. Met als captain Luc Cornet, de bekende Belgische toparbiter. Het Belgische mannenteam heeft nu al een prijs gewonnen, namelijk die van het slechtst geklede team van de Olympiade. Het zag er niet uit, echt Olympiade onwaardig. Nou had ik al iets opgevangen dat er vanuit de Belgische amper iets of misschien wel helemaal niets naar het Olympiade team gaat. Misschien speelt Daniel Dardha daarom niet mee?

Zo rond kwart voor drie komt de coach van Malta naar me toe met een vraag: “Why do we play in November?” Huh? Ik had bij de datum 16/11/2026 staan op alle scoresheets. Oeps. Snel even acht nieuwe scoresheets gehaald en mijn werk opnieuw gedaan. De Duitse dames hebben er niks van gemerkt. Bij het begin van een wedstrijd moet elke speler een groene kaart inleveren en de captain moet een blauwe kaart tonen. Elk team krijg vier groene kaarten en één blauwe kaart (de teamcaptain). Alleen met een groene kaart kom je als speler binnen. Voor aanvang moet ik alle namen van de spelers controleren aan de hand van de accreditatie rond hun nek en de naam op het protocol (het wedstrijdbriefje). De namen, ratings en titels staan ook op mega tv’s die in de verticale stand staan. Dat is nieuw voor de Olympiade. Zodra de uitslag wordt ingevoerd zou de uitslag ook op het scherm moeten verschijnen.

De coach van de dames is trouwens Zahar Efimenko, een bekende GM. Je zou denken dat Duitsland dat makkelijk moest winnen, maar ze hadden echt heel veel moeite met Malta. De coach van Malta had een heel dik boek meegebracht en hij vroeg voor de wedstrijd nog of ik het even wilde checken. Tja, wat valt daar aan te checken denk je dan. Het boek heette volgens mij The Creation of the Silk Road. Als je vroeger goed opgelet hebt op school heb je gehoord van de zijderoute. Samarkand was vroeger een belangrijke stad aan deze zijderoute. Verder dan het preface kwam hij niet , want hij viel in slaap en zat behoorlijk te snurken. De arbiter en de captains zitten heel dicht op bord 1 en de speelster van Malta verontschuldigde zich voor hem.

Na zet 24 op bord 3 komt de dame van Malta vragen of ze remise mag aanbieden. Helaas, je mag geen remise aanbieden voor de dertigste zet. Ze stond een pion voor tegen een veel sterkere Duitse. Sofia rules noemen ze dat. Ondertussen kon ik een oogje houden op het Nederlandse vrouwenteam. Die speelden twee rijen verder. Eline was vrij vroeg klaar, maar de uitslag is nooit op het tv-scherm gekomen. Machteld heeft amper aan haar bord gezeten, die zal wel geweten hebben wat ze deed. Het werd dus 4-0 bij de dames van Nederland. En de mannen hebben gewonnen met 3-1. Erwin en Casper waren nog lang bezig.

Als de match klaar is, geef je de groene kaarten terug aan de teamcaptains, die hebben ze morgen weer nodig. Het protocol wordt gecontroleerd en de handtekeningen worden gezet. Bij elke partij moet je trouwens noteren hoe laat die is afgelopen. Ook moet je elk half uur zo’n formulier invullen met de kloktijden in geval een klok wegvalt. Ik zou zeggen kijk even in DGT Live Chess voor die kloktijden …

Ik was om acht uur terug in het hotel. En dan is het scheren, naar de gym en douchen geblazen. In de gym was de weegschaal plotseling verdwenen viel me op. Nu nog snel even wat eten, dat kan tot elf uur en het is nu half elf. Tot morgen!

De foto is nog van gisteravond bij de opening. Niranjan (uit Nepal) is een toppertje. Hij loste me even af toen hij al klaar was zodat ik even naar de wc kon en bak koffie kon nemen. Prachtige ruimte voor de arbitrage trouwens met veel lekkers. Maar nog iets geks: geen melk voor bij de koffie. Daar is ook niet aan te komen. Dat wordt zwarte koffie daar de komende weken. De andere persoon is Jan Smeets uiteraard. Die zorgde voor de golden stickers die we nodig hadden.