Beide sleutelkaarten voor mijn kamer werken heb ik ontdekt! Da’s mooi, dan heb ik er eentje op reserve. Mijn kamergenoot kwam vannacht om twee uur binnen met zijn handen vol met tassen. Hij is op koopjesjacht geweest en tikte onder andere twee paar schoenen op de kop. Het is hier blijkbaar nog goedkoper dan in Egypte.

Vanochtend was ik aan het ontbijt met Yajun, een Chinese collega arbiter. Hij organiseert ook hele grote toernooien met kinderen en laat ze op live borden spelen. Hij heeft weer grootse plannen voor het komende jaar. Er gaat weer een flinke order geplaatst worden bij DGT. Daarna heb ik een poging gedaan om de laatste zes certificaten geprint te krijgen. In het Minyoun hotel zouden ze blijkbaar een goeie printer hebben. Maar dat liep ook op niets uit. Mijn volgende poging wordt nu de inschrijfdesk bij het toernooi. Daar kan ik om twee uur terug komen. De meneer van de printer begint pas om twee uur.

Nu zit ik te wachten op Dennis, om precies te zijn Dennis Wambugu Wandina. Die krijgt van DGT gratis bijles van mij. Hij komt uit Kenia en is daar de grote organisator van het land heb ik begrepen. Ondertussen beantwoord ik maar wat vragen van klanten bij de stand. Zo komt er een man langs met een nieuw ontwerp van stukken. Hij wil ze samen met DGT op de markt brengen. Ik heb drie keer geprobeerd uit te leggen dat ik daar niks mee te maken heb, maar hij bleef maar doorpraten. Het zijn stukken waarbij de loper bijvoorbeeld weer als olifant wordt afgebeeld, net zoals bij de oorspronkelijke schaakstukken. Ik denk niet dat het project kans maakt. De stukken waren met een 3D printer gemaakt en het zag er een beetje goedkoop en slordig uit als je het mij vraagt. Stuart Conquest komt ook nog even langs de stand. Hij legt folders neer voor het honderdste schaaktoernooi van Hastings. Hij is daar al een aantal jaren de organisator. Er doen altijd ook wel een paar Nederlanders mee daar. Het is altijd rond de jaarwisseling.

De dames die meehelpen zijn gearriveerd. Ze heten Sevinch, Farangiz en E’zoza. Daar moest uiteraard weer een foto van gemaakt worden. Twee van de drie meisjes studeren Engels op de universiteit. Ze zijn derdejaars, maar hun Engels is nog wel een beetje voor verbetering vatbaar denk ik. Ze zijn wel heel aardig en willen alles van me weten.

Ondertussen krijg ik een telefoontje dat EY2 wat later is. Dat gaat dus over het NK Bedrijvenschaak dat vandaag gespeeld wordt in Wijk aan Zee. Ik geef het door aan Erik.

Dennis, Dennis, yoohoo … where … are… you … ? Dan maar nog eens vragen of ze mijn certificaten willen printen op die mooie Epson printer bij de registration desk. En yes, het lukt! Zo’n jonge gast die zelf met DGT werkt heeft ze geprint. Ik had een slimme truc toegepast. Gisteren vroeg ik om een stapeltje fotopapier en dat kreeg ik gratis. Vandaag ging ik terug met mijn usb stick en vroeg ik of ze de certificaten wilden printen en dat ik mijn eigen papier bij me had! Mijn vriendin uit Zimbabwe zal heel erg tevreden zijn.

Krijg net een telefoontje van Hans dat de eerste stemmming nog geen nieuwe president heeft opgeleverd. Turov kwam 1 stem tekort daarvoor. Er moet nu opnieuw gestemd worden. Nu snap ik waarom Dennis er niet is. Hij is delegatieleider voor Kenia volgens mij en moet daar zijn om zijn stem uit te brengen. Bij de tweede stemming werd Turov uiteraard gekozen. Dat is die schatrijke man uit Kazakstan. Het werd bij aanvang van de tiende ronde nog even aangekondigd. Hans Pees (CEO van DGT) feliciteert Turov op de foto hiernaast,

Net voor de ronde sprak ik wel een minuut of tien met Marika Japaridze, mijn sector arbiter. Ze is getrouwd, haar man schaakt ook en ze hebben drie kinderen. Twee meisjes en een jongen. Het oudste meisje is 19, dan een jongen van 16 en nog een meisje van 11. De oudste twee schaken ook, de jongste wil dat niet. Die wil dansen. Haar vader is IA, haar man ook, de oudste ook en de middelste is FA (FIDE Arbiter) ze willen in het Guinness Book of Records komen met vijf IA’s uit een gezin, zegt ze lachend. Ze komt dus uit Georgië en ze wonen in Batumi. Daar is een hele grote schaakclub waar haar man president van is en zij ook in het bestuur zit. Ze hebben honderden jeugdleden die allemaal gratis mogen komen schaken en gratis les krijgen. De schaakleraren worden goed betaald. Het geld komt allemaal van de overheid. In Samarkand werkt ze ’s morgens op haar laptop voor die schaakclub. Er moeten veel gegevens aangeleverd worden aan de overheid voor al die leden.

De twee vrouwen van Fair Play die mijn airpods hadden geconfisceerd kijken me niet meer aan als ze langskomen. Misschien had ik niet moeten zeggen dat ik op mijn telefoon had gezien dat de oortjes uit de case waren gehaald? Beetje flauw wel. Ik blijf lachen.

En dan Spanje tegen Kroatië. Spanje heeft een groot ratingoverwicht, die zullen toch wel winnen zeker. De coach van Spanje heeft een dikke pil meegebracht: La Secta geschreven door Camilla Läckberg en Henrik Fexeus. Dian zal het boek vast kennen. Rechts naast mij zit de coach van de Filipijnen al te ronken, helemaal onderuitgezakt. Dadelijk valt ie uit zijn stoel denk ik. De potjes waren Frans op bord 1, Siciliaans op bord 2, geweigerd damegambiet op 3 en Italiaans op 4. Op Lichess is het prachtig te volgen allemaal. Je kiest de ronde, de Open of Women en dan het land. Kijk eens naar het loperoffer op bord 1, mooi gespeeld.

Om de vijf meter staat er wel een afvalbak en die worden allemaal gedurende het toernooi leeggemaakt. En er wordt behoorlijk wat afval geproduceerd hier. Na afloop van de wedstrijden blijft er ook veel achter. Niet geopende flessen drinken, bakjes met noten, repen, bananen, you name it. Het is allemaal gratis en men weet zich gewoon niet te beheersen.

Jeroen loopt nog steeds zijn rondjes, hij bespioneert alle mogelijke tegenstanders van de Nederlandse vrouwen. Herman van Riemsdijk kwam heel even bijpraten. We kennen elkaar van de keren dat hij in Vlissingen meedeed. Interessante en sympathieke man. Hij is hier teamcaptain van de vrouwen van Nieuw-Zeeland. Het werd 3-1 en ik was vroeg klaar. Snel naar de stand van DGT om te zien hoe het met het NK Bedrijvenschaak ging. Oei, niet zo goed lees ik van Dian. Er zijn dingen fout gegaan met de indeling blijkbaar. Dat is wel heel spijtig. Als je naar de eindstand kijkt, dan lijkt er niets aan de hand. Maar er is blijkbaar van alles misgegaan met SwissManager. Ik vind het heel jammer, maar goed, uithuilen en verder.

Met Dennis afgesproken dat we elkaar morgenmiddag zien. De laatste ronde begint morgen om 11:00 uur. Dus om een uur of vier ben ik wel klaar. Bij de stand werden er nog wat certificaten opgehaald. En terug in het hotel heb ik het certificaat uitgereikt aan mijn vriendin uit Zimbabwe. “O my god. My name is wrong. There should only be one t in my family name.” Als ik had geweten dat ze zo zou reageren had ik niet die lekkere noga voor haar meegenomen die ik in de bazar heb gekocht tijdens de vrije dag.

Leuk verslagje heeft Pia gemaakt op de DGT website.

Ik ga alvast mijn koffer maar eens pakken. Kijken of ik hem nog dicht krijg. Hieronder een afbeelding die Rob met AI heeft gemaakt naar aanleiding van een vorig verslag. Rob is een vriend van Ed Verdult. Ze hebben samen ervoor gezorgd dat het NK in het Renaissance kon worden gehouden.