In het hedendaagse schaak lijkt het soms alsof het idee van solide, harmonieuze pionnenstructuren achterhaald is. In de partij Roebers-Den Heijer liet Rolinde met 8…Lxe6 een dubbelpion toe en Eline had nog niet op e6 geslagen of naast haar deed Max Warmerdam eerst 9…Kf8 en, na 10.Pe4, 10…h6, waarna hij een dubbele f-pion kreeg. Onze twitcher Sterfan Kuipers vroeg zich al af of zijn ploeggenoot bij Apeldoorn zich ergens had vergist of niet… “Max is op zich wel van de obscure variantjes”. Hij neigde toch naar het eerste. Zwart kan niet echt bogen op het loperpaar, want de kans is groot dat één van die lopers er spoedig af gaat. We gaan het horen en zien straks!

De gongslag voor de tweede ronde van de tweede ronde werd verricht door Ed Verdult, lid van de organisatie die zeer instrumentaal is geweest bij het verwerven van dit hotel als speellokatie. Dit gebeurde in aanwezigheid van ‘hoog bezoek’: niet alleen stond grootmeester Jan Werle tussen de kiebitzers (hij heeft hier zojuist een masterclass gegeven aan zes talentvolle spelers), maar ook Jorden van Foreest zat voor de touwen. Niet de regerend kampioen en broer van Machteld, wel te verstaan, maar een oudoom met dezelfde naam, en zijn echtgenote. Van hen vernamen wij dat er momenteel nog vier Jorden van Foreests ‘in omloop’ zijn in Nederland.

De sensatie van de eerste partij van de tweede ronde was de fraaie offerzege van Max Warmerdam op de toernooifavoriet Loek van Wely, zijn voormalige coach die tegenwoordig wel optreedt als zijn secondant. Warmerdam gooide er in een scherpe Siciliaan een paard tegenaan om de zwarte koningsstelling open te blazen en dat lukte: Van Wely ging in fraai vuurwerk ten onder. Een belangrijke zege boekte ook Erwin l’Ami op collega-grootmeester Sergey Tiviakov. Deze kwam op een heel andere manier tot stand: l’Ami had in een lang eindspel het voordeel van het loperpaar en verzilverde dat met veel geduld; voor Tiviakov was het een martelgang. De partijen Sipke Ernst-Liam Vrolijk en Ivan Sokolov-Erik van den Doel eindigden zonder veel spektakel in remise.

Bij de vrouwen wonnen de favorieten Machteld van Foreest en Zhaoqin Peng van respectievelijk Robin Duson en Mariska de Mie. Beide partijen duurden heel lang en werden in het verre eindspel beslist, waarbij vooral de tegenstand van De Mie bijzonder taai was. Anna-Maja Kazarian had al veel eerder op de dag gewonnen na een onnauwkeurigheid van Maaike Keetman in een reeds wankele stelling. Een andere favoriete, Eline Roebers, werd keurig in bedwang gehouden door Rolinde den Heijer: remise.

Zhaoqin Peng is nog steeds een factor van jewelste in het Vrouwenkampioenschap. De manier waarop ze Mariska de Mie langzaam tegen de muur drukte, met bijna foutloos spel, was indrukwekkend. Via een kwaliteitsoffer (48…Txh4) probeerde De Mie, met nog enkele minuten bedenktijd, verwarring te scheppen, en even leek haar dat zowaar te lukken.

Na 59.Tc1?! Pf3+ 60.Kg2 Kg6 was ineens de witte toren ingesloten! Peng dacht niet erg lang na over haar antwoord 61.Thxc5, maar nu was het toch wat lastiger dan ervoor. Toch voerde de veertienvoudige kampioene dit eindspel met vaste hand naar winst.

“Een lekker potje,” zei Erwin l’Ami nadat hij Sergey Tiviakov urenlang had gemarteld, met uiteindelijk succes, in een eindspel met loperpaar tegen loper en paard. “Het was een vreselijke stelling voor zwart: zijn paard is passief en als hij …a6-a5 speelt om zijn paard te bevrijden komt altijd Lb5, om …Pc6 eruit te houden. Krijgt hij dat paard daar, dan is er niet zoveel meer aan de hand voor zwart.” Alvorens zijn koning naar d5 te brengen speelde l’Ami volgens de regelen der eindspelkunst met groot geduld zijn koningsvleugelpionnen een eindje op, terwijl Tiviakov daar bitter weinig tegen kon doen.

Het eindigde als volgt:

48.Lh5. l’Ami: “Als zwart nu 48…Ke8 speelt is het cruciaal dat wit 49.Kc6 heeft met dubbele aanval: de loper op c7 hangt en 50.Lxf7+ dreigt.” Na het gespeelde 48…Pc5 kreeg Tiviakov wel de b-pion terug, maar de witte f-pion in combinatie met de lopers was veel te sterk, en enkele zetten later moest Sergey zijn koning omleggen.

Regerend kampioene Machteld van Foreest pakte vandaag een kostbaar punt tegen Robin Duson, die op zet 34 in de fout ging.

Na 34…Le6? 35.Dg3 Dd7 36.Pg6 ging de pion op e5 verloren, en even later de partij. Weliswaar was het mooie er hier al af bij zwart, vooral, volgens Van Foreest, omdat haar pionnen niet op de kleur van haar loper stonden. Maar na 34…Dd8 is er nog niet zoveel aan de hand.

Machteld had zelf het idee dat ze eerder wat minder had gestaan, omdat zwart de d-lijn beheerste en veld d3 had bezet. “Ik denk dat Robin niet voor het eindspel had moeten gaan,” opperde ze. De engine vindt het allemaal reuze meevallen voor wit, maar achter zo’n bord ziet het er anders uit.

Ivan Sokolov en Erik van den Doel kwamen een tijdje terug remise overeen. Een foute afwikkeling van Sokolov met 22.Pxc6? leverde Van den Doel een pion op, maar in het eindspel misten de ongelijke lopers hun voordeel-dodende uitwerking niet. Zoals al eerder aangestipt hield Rolinde den Heijer de deur keurig dicht tegen Eline Roebers, en ook deze partij werd remise.

De fraaie aanvalszege van Max Warmerdam op zijn mentor (en tegenwoordig ook secondant, hoewel niet hier!) Loek van Wely was tot en met 19.Lh4 voorbereiding.

“Ding Liren had vorige week in Hong Kong dezelfde variant op het bord,” meldde Warmerdam, “maar dan met de f-toren op b8 in plaats van de a-toren. Dat is gunstiger voor zwart omdat hij dan een vluchtveld voor zijn koning heeft op f8” (net als wij eerder aangaven als Van Wely 16…Tfc8 in plaats van 16…a5 had gespeeld).

In deze stelling, die voor zwart al uiterst problematisch is, viste Van Wely in troebel water met 19…Pfxe4. Na 20.Pxe4 sloeg hij eerst op b3, waar zijn voormalige pupil vooral had gekeken naar 20…Lxh4 21.Txh4 Tfd8 als misschien nog een “taaie verdediging”, maar wit slaat erdoorheen met 22.Dg5+ Kf8 23.Pf6. Ook in de partij was de witte aanval beslissend. Het slotakkoord was mooi:

27.Pc5+! en als zwart dat paard neemt, wordt de hele zevende rij schoongeveegd.

“Ik ben geen Najdorf-speler, maar dit had ik speciaal voor vandaag voorbereid,” meldde Warmerdam. Van Wely had het, zoals altijd, uiterst principieel gespeeld. “En als je dan een klein dingetje mist in zo’n variant, dan kan het hard gaan,” meesmuilde Loek. “Dat is het risico van het vak. De vraag is natuurlijk wel of het slim was om voor de tweede keer in twee dagen 6…Pbd7 te spelen…”

Luc Compagnie, die twee jaar geleden het NK Pastores ook won, bleef vandaag in een veld van elf deelnemers ongenaakbaar met 6½ punt uit 7 partijen. Hij was zeker niet buiten gevaar in al zijn partijen, maar bleek uiteindelijk toch de handigste. Tweede werd Henri Krop met 5½ punt en derde Piet Kooiman met 5 punten.
Zie Chess-Results.

De winnaar van het NK Pastores, Luc Compagnie (links) met organisator (en medespeler) Martijn Naaijer

Nadat Sipke Ernst niet inging op het pionoffer van Liam Vrolijk is de partij in sneltreintempo verwaterd en in remise geëindigd.

Maaike Keetman heeft haar zegereeks in de tweede ronde niet kunnen voortzetten. Tegen een speelster die ze door en door kent, Anna-Maja Kazarian (twee jaar geleden versloeg Maaike haar in een match op het NK, maar ze hebben tientallen partijen tegen elkaar gespeeld) pakte ze het in een al ietsje mindere stelling verkeerd aan.

19.Ph4?! kwam met duidelijke bedoelingen, nemen we aan (20.Dh5…) maar na de alerte reactie 19…g5! 20.Pf3 Lxf3 moest wit haar pionnenstructuur vernielen met 21.gxf3 omdat de loper op c4 hangt. Het leidde tot de volgende stelling:

“Hier zat ik lang te kijken hoe het verder moest,” zei Anna-Maja, “want wit heeft toch het loperpaar.” Ze vond de dynamische oplossing: 25…e4! met een pointe die Maaike blijkbaar miste: 26.Lb4? Dc7! en het was meteen afgelopen.

Met Sergey Tiviakov gaat het ook wat minder nu. Op zet 18 trok hij zijn toren terug naar een kwetsbaar veld en toen l’Ami daarop doorbrak met 9.e4!, wikkelde Sergey niet af met een dubbele torenruil, ongetwijfeld omdat hij in het eindspel het witte loperpaar geen vrij baan wilde geven. Maar na het gespeelde 23.d5! komt hij toch weer voor hetzelfde dilemma te staan, in een nog ongunstigere vorm.