Nadat ik terugkwam van de Expo rond zes uur had ik echt geen zin meer om naar de sluitingsceremonie te gaan. Ik had weer een korte nacht en een lange dag gehad en ik vermoedde dat die bijeenkomst lang zou duren. En dat klopte, het vuurwerk kwam pas tegen tien uur. De bijeenkomst had bijna vier uur geduurd. Mijn kamergenoot was ook niet gegaan. Hij was weer naar de markt gegaan en had weer een miljoen uitgegeven aan schoenen en kleren. Dat is 80 euro. Ik lag lekker op mijn bedje Trump filmpjes te kijken op YouTube toen Saleem me belde met de vraag of hij en Niranjan even langs konden komen om afscheid te nemen. Ik had blijkbaar een keer iets gezegd van zijn hoedje, want ik kreeg dat cadeau van hem. Hij zou in Nepal wel een andere kopen. Peter heeft er nog een foto van gemaakt.

Om een uur of 11 leek het me wel tijd om naar het vliegveld te vertrekken. Er zouden shuttles zijn, maar die hebben we nooit gezien. Met twee andere passagiers ben ik in een taxi gegaan. Het was nog lastig om alle bagage in de auto te krijgen. Maar de chauffeur propte zoveel mogelijk ook op de stoel naast hem. Het ging net. Onze Noorse collega is nogal lang en hij had moeite zijn benen binnenboord te krijgen. De andere medepassagier was Matthew Carr. Matthew vliegt van Samarkand naar Izmir en dan door naar Manchester. En dan moet hij nog met de trein naar Birmingham. Hij was arbiter in sector vier en hij werkt voor de English Chess Federation. Hij heeft trouwens een jas bij zich die van Alex is, de man uit Glasgow waar ik al eerder over schreef. Alex is die jas vergeten, inclusief de sleutels van zijn huis en auto die in de jas zaten.

Hans, Maarten en Tomas van DGT voegden zich bij ons groepje. Uiteraard kende Hans Matthew weer. DGT heeft een keer een evenement gesponsord dat Matthew had georganiseerd. Ook Max en Lennart zaten in hetzelfde vliegtuig als wij. Er zaten eigenlijk alleen maar schakers in het vliegtuig. Aan de andere kant van het pad van mij zat de Duitse bondscoach helemaal onderuit gezakt.

In Izmir (Turkije) zijn we overgestapt naar Düsseldorf en om twee uur zijn we daar geland. Dian heeft me daar opgehaald en om een uurtje of vijf waren we weer thuis. Hiermee ben ik aan het einde gekomen van mijn avontuur. Veel mensen ontmoet, veel leuke dingen gedaan, hard gewerkt en veel plezier gehad.