Vanmorgen zat ik aan het ontbijt met de mannen uit Zweden en Noorwegen. Johan vroeg meteen of ik voetbal had gekeken. Ik zat bij een etentje dat pas heel laat afgelopen was, dus ik heb er niets van gezien. Maar volgens Johan had Nederland goed gespeeld tegen Duitsland. Snel mijn cornflakes met melk en omeletjes verorberd en hup met de shuttle naar de Expo. Daar zit iemand op mij te wachten.

Maar het is moeilijk afspraken maken met sommige mensen. Er was dus iemand die de seminars gemist had en ik bood hem aan dat vandaag in te halen van 10 tot 12. “Come to the DGT stand Thursday and we can do the seminar from 10 to 12.” had ik gezegd. Nu zit ik hier al een uur te wachten maar hij zegt op WhatsApp dat we van 12 tot 14 hadden afgesproken. Dat gaat mijn sector arbiter uiteraard niet goed vinden. Ik heb me genesteld in het studiootje van Shagar Shah bij de FIDE stand. Van 10 to 12 is daar geen mens maar na 12 uur begint het hier vol te lopen. Ik denk dat we een hoop bekijks gaan hebben op dat tijdstip. Bovendien moet ik om kwart voor twee uiterlijk naar mijn wedstrijd.

Ik heb een boze klant uit Zimbabwe. Ze had nog niet betaald toen de seminar plaatsvond en het is wel zo dat niet betaald betekent geen certificaat. Nu heeft ze alsnog 675000 som (50 euro) betaald en dus kan ze een certificaat krijgen. Dat kan ik nu hier bij de registratie desk laten printen volgens Sanjay. Sanjay doet hier de DGT winkel. Hij heeft een chess shop hier in de buurt en hij verkoopt niet alleen DGT spullen maar ook allerlei ander schaakmateriaal en ook schaakboeken. Het is een goeie kul zeggen ze dan in het dorp van het Mirakel van Brabant. Hij helpt me met van alles.

Om 12 uur kwam George aankakken. Rustig Suske, geen onvoltogen woord, de klant is koning, netjes en beleefd blijven. George bleek een hele geschikte kerel te zijn. Hij verontschuldigde zich heel erg en hij hoopte dat ik nog even tijd had. Hij had nog nooit iets gedaan met DGT Live Chess, dat zijn de leukste klanten voor mij. Hij had ook nog een verrassing. Hij werkt namelijk op een MacBook. Eerst maar eens dat programma op de MacBook geïnstalleerd. Ik had het nog nooit op een Mac gezien eerlijk gezegd. Ik moest even wennen aan waar de menuutjes nou eigenlijk tevoorschijn kwamen. Het bord kwam meteen tevoorschijn, geen enkel probleem. We hebben mijn handleiding doorgenomen. Het was zo leuk dat we tot kwart voor twee door zijn gegaan. Toen moest ik echt naar de speelzaal om mijn match in orde te maken. Even mijn lunch bij elkaar geraapt en gekletst met Niranjan en Ruqaja, mijn collega uit Oman. Vandaag had ik Roemenië tegen Australië. De meiden en de captain van Australië kwamen vrij vroeg naar het bord en ik raakte aan de praat met de captain. Eigenlijk mogen we geen gesprekken aangaan met captains en speelsters, maar dat was ik dan maar even vergeten.

Jack Rodgers is geboren in 1996, hij is FM, woont in Brisbane met zijn vrouw en is papa van een dochtertje van één jaar. Op de shirts van Australië prijkt trouwens het DGT logo! En wat blijkt: hij kent Remmelt (de directeur van het KNSB Bondsbureau) heel goed. Jack maakt namelijk interviews voor New in Chess. Hij heeft bijvoorbeeld al Lennart Ootes en Hans Pees (DGT) geïnterviewd. De coach van Roemenië is de Hongaar Gergely Szabo. Hij is iets minder spraakzaam, ik bedoel dat hij helemaal niks zegt maar hij knikte wel heel vriendelijk en gaf een hand. En hij had een boek bij zich waar hij zich meteen instortte. Het was een boek(je) van Nowak Djokovic met allemaal gezonde recepten. Hij was vandaag bij de Power Bowl Muesli, heel interessant lijkt me.

Bij match 15 zit je bovenop de speelsters. De vrouw op bord 1 bij Roemenië was echt kampioen arrogant kijken zeg. Daar komt weer iemand aan met zo’n dichtgevouwen briefje, dan weet je al genoeg. De dame op bord 1 bij de Roemenen moest voor straf naar de Post Match controle. Match 15 is op de hoek, dan zit je niet zo ingesloten. Ik ga ook niet op de stoel zitten die voor mij is gereserveerd maar ik loop een beetje om de borden heen.

Een van de Autralische dames had een T-shirt aan met daarop de tekst chessed up bogan. Dat moest ik even opzoeken. Google zelf maar even. Aan de andere kant van het pad was Slovenië aan het spelen. Met op bord 1 Laura, de vriendin van. Vandaag droeg ze een paar hele mooie Michael Kors naaldhakken met een schaakmotiefje. De pleisters op haar achillespezen wezen er op dat ze nog niet echt lekker zaten. Ze verloor vandaag trouwens.

Het werd weer een hele lange middag. Pas om kwart over acht waren de laatste twee partijen afgelopen van mijn match. Onze Chief Arbiter is echt zichtbaar aanwezig in de zaal. Hij loopt voortdurend heen en weer en stopt hier en daar. Dat doet ie goed. Hans Böhm gaat zijn zin krijgen denk ik. Hij wilde graag een foto van de speelzaal met veel spelers en veel vlaggen. Hij is een boek aan het schrijven waar ook een hoofdstuk over Olympiades in staat. Ik heb twee ijzers in het vuur. Het eerste ijzer is de foto hierboven. Die is gemaakt door een fotograaf uit Kazakstan. Ik heb al een paar keer met hem in de shuttle gezeten en we raakten aan de praat met elkaar over camera’s en foto’s en zo. Ik kan geen enkele foto maken in de speelzaal. Ik mag geen telefoon mee naar binnen nemen, laat staan een fototoestel. Op het andere ijzer in het vuur moet ik nog even wachten.

Na de match toch nog even langs de front desk gegaan. Ze hadden me beloofd nog een aantal certificaten voor de seminar af te drukken maar dat hadden ze niet gedaan. Ze gaan het ook niet doen. Wel kreeg ik tien vellen fotopapier om zelf het restant van de certificaten af te drukken. Dat moet dan morgen gebeuren in hotel Minyoun. Na het avondeten nog even naar beneden gerend om een paar certificaten op te halen en uit te reiken. Van Saleem kreeg ik een T-shirt van de schaakclub die hij runt. Echt heel leuk. Toen ik de lift wilde bedienen, realiseerde ik me dat ik mijn kamersleutel in de kamer had laten liggen toen ik heel snel de certifiacten opgehaald had. Weer maar even naar de receptie. Dat wordt kamersleutel nummer vier. Ze zag me komen en wist bijna al wat ik ging zeggen. “I will make a new one. Room 3617 right?” Hoe kan dat kind dat nou zo goed onthouden hebben? Straks ga ik nog even precies uitzoeken wie er wel een certificaat heeft opgehaald en wie niet. En misschien, heel misschien ga ik vandaag op tijd naar bed. Mailtje gehad van Linda over het inchecken voor de terugreis. Ik vertrek in de nacht van maandag op dinsdag om 04:40 uur en ik moet er drie uur vantevoren zijn, want ik kan niet online inchecken. Ik kom maandagmiddag aan in Düsseldorf om 14:05 uur als alles goed gaat. En dinsdag vertrekken we ’s middags naar Manchester.