Nadat ik terugkwam van de Expo rond zes uur had ik echt geen zin meer om naar de sluitingsceremonie te gaan. Ik had weer een korte nacht en een lange dag gehad en ik vermoedde dat die bijeenkomst lang zou duren. En dat klopte, het vuurwerk kwam pas tegen tien uur. De bijeenkomst had bijna vier uur geduurd. Mijn kamergenoot was ook niet gegaan. Hij was weer naar de markt gegaan en had weer een miljoen uitgegeven aan schoenen en kleren. Dat is 80 euro. Ik lag lekker op mijn bedje Trump filmpjes te kijken op YouTube toen Saleem me belde met de vraag of hij en Niranjan even langs konden komen om afscheid te nemen. Ik had blijkbaar een keer iets gezegd van zijn hoedje, want ik kreeg dat cadeau van hem. Hij zou in Nepal wel een andere kopen. Peter heeft er nog een foto van gemaakt.

Om een uur of 11 leek het me wel tijd om naar het vliegveld te vertrekken. Er zouden shuttles zijn, maar die hebben we nooit gezien. Met twee andere passagiers ben ik in een taxi gegaan. Het was nog lastig om alle bagage in de auto te krijgen. Maar de chauffeur propte zoveel mogelijk ook op de stoel naast hem. Het ging net. Onze Noorse collega is nogal lang en hij had moeite zijn benen binnenboord te krijgen. De andere medepassagier was Matthew Carr. Matthew vliegt van Samarkand naar Izmir en dan door naar Manchester. En dan moet hij nog met de trein naar Birmingham. Hij was arbiter in sector vier en hij werkt voor de English Chess Federation. Hij heeft trouwens een jas bij zich die van Alex is, de man uit Glasgow waar ik al eerder over schreef. Alex is die jas vergeten, inclusief de sleutels van zijn huis en auto die in de jas zaten.

Hans, Maarten en Tomas van DGT voegden zich bij ons groepje. Uiteraard kende Hans Matthew weer. DGT heeft een keer een evenement gesponsord dat Matthew had georganiseerd. Ook Max en Lennart zaten in hetzelfde vliegtuig als wij. Er zaten eigenlijk alleen maar schakers in het vliegtuig. Aan de andere kant van het pad van mij zat de Duitse bondscoach helemaal onderuit gezakt.

In Izmir (Turkije) zijn we overgestapt naar Düsseldorf en om twee uur zijn we daar geland. Dian heeft me daar opgehaald en om een uurtje of vijf waren we weer thuis. Hiermee ben ik aan het einde gekomen van mijn avontuur. Veel mensen ontmoet, veel leuke dingen gedaan, hard gewerkt en veel plezier gehad.

Om acht uur opgestaan en ontbijtje gepakt met Yajun (from China). Peter draaide zich nog eens om. Vandaag moesten we om 10 uur in de speelzaal zijn want de ronde begon om 11 uur. Mijn tas met daarin ook de telefoons van Niranjan en Saleem gedumpt bij de DGT stand. Vandaag heb ik de notatieformulieren eens helemaal ingevuld. Dat hoef je eigenlijk niet te doen. Je moet de datum, de ronde, het nummer van de match en het bordnummer invullen. Ik heb op acht notatieformulieren ook alle namen, federaties en ratings netjes ingevuld. Even koffie en water gehaald en bijgepraat met de buurvrouw. Dat was vandaag Anastasia Corotcova uit Moldavië. Ze heeft altijd mooie kleren aan en toen ik op een gegeven moment vroeg hoeveel koffers ze bij zich had vond ze dat geen leuke vraag. In Moldavië zijn volgens Anastasia geen schaakclubs net zoals bij ons. Mensen nemen gewoon een bord en stukken mee naar een café en beginnen te schaken. Er wordt wel heel veel online geschaakt. Bij de aanvang van de ronde zijn twee speelsters van Iran niet aanwezig. Dan komen mijn ingevulde scoresheets dus toch goed uit! De ronde wordt geopend door de kersverse president van de FIDE, mr Turov. Naast mij speelt Nederland. Ik kan dus precies in de gaten houden hoe die match gaat verlopen. Op bord 1 van mijn match worden 20 zetten à tempo gedaan. Ze hadden na die twintig zetten 1:33 en 1:35 op de klok. Wit offerde blijkbaar bewust een kwaliteit voor het loperpaar en een pion. We gaan het zien. Wat ook opvalt is dat de Azerbaijaanse bij alle zetten de klok met haar rechterduim indrukt.

Laura is helemaal in het paars vandaag. Links van mij speelt Italië. De teamcaptain leest het boek Stora Moderna di Roma Antica. Dat kan ik nog wel vertalen. Jeroen leest een heel dik boek. Hij heeft het bijna uit. Circus of Dreams van John Walsh. Volgens mij heeft Jeroen Engels gestudeerd en heeft hij zelfs zijn master in Engeland gedaan. De dame op bord 2 van Azerbaijan heeft een pully aan met op de achterkant een schilderij van Van Gogh en de tekst Van Gogh 1889. Het moet een dorp bij zonsondergang voorstellen volgens mij. Dirk-Jan ten Geuzendam van New in Chess komt even langs, met zijn camera! De Italiaanse coach van de buren komt hem meteen de hand schudden. En Menno Pals is ook terug! Zijn moeder is weer een beetje opgeknapt en hij is teuggekomen om er zeker van te zijn dat al zijn materiaal weer naar de volgende bestemming gaat. Loek en Jan Smeets komen ook nog even aanmoedigen. En Sokolov uiteraard, maar die kijkt enkel naar de partij van Eline zoals ik al eerder zei. Ik krijg van de Fair Play meneer de mededeling dat de eerstvolgende dame van Azerbaijan de souvenirtjes voor het team moet ophalen. Elk team krijgt zes herinneringsmedailles. Jeroen legt nog even een reepje neer bij alle borden van de Nederlandse speelsters. Ik neem er ook maar een maar oei, ik knisper met de verpakking en Machteld kijkt even achterom waar het vandaan komt. Niet meer doen Sus! Shirov komt ook weer eens langs. Ken ik van matches in Hoogeveen. Die speelt mee bij Spanje, maar jeetje wat is die gegroeid zeg. En dan niet in de lengte bedoel ik. Tijdens de match nog even een vrouwelijke sector arbiter er op gewezen dat ze wel heel erg storend aan het kletsen was met iemand met een hoge stem. En of ze even ergens anders wilden gaan staan. Haar ogen spuwden vuur, maar wat kan mij het schelen. Het is de laatste ronde. Ze mogen me nou gerust naar huis sturen.

Na afloop van mijn match ben ik naar de Expo gegaan. Daar was het razend druk zeg. Er stonden hele rijen om de teams op te wachten. Heel veel ouders met kleine kinderen om schaakborden te laten signeren. Bij de DGT winkel was Saleem (Pakistan) al aanwezig. Niranjan (Nepal) had een lange match en die was dus nog in functie. Saleem had misschien nog tien blauwe DGT 1500 klokken willen kopen, maar die waren al uitverkocht. Hij koopt vaak klokken op e-Bay via zijn zus die in Amerika woont. Hij wilde ook zwarte connection blocks kopen maar hij vond ze te duur. Ik heb hem er drie uit mijn privé tasje gegeven. Saleem en Niranjan hebben me heel goed geholpen met de administratie van de seminars en ook bij het opruimen van de spullen elke dag. Alles bijgehouden in Excel en dat ging dan elke dag naar Enschede.

Om vier uur had ik een afspraak met Dennis. Maar die was flink te laat. Ondertussen had de speelster van bord twee van de vrouwen van Malta (Ellie Ghitza) mij al gekaapt om ChessBase te installeren op haar laptop. Dat had ze hier gekocht maar ze wist niet hoe ze dat op haar computer moest krijgen. Bleek trouwens nog niet zo simpel, maar het is me wel gelukt. Dian en ik mogen op Malta in haar huis logeren! Ja, ja. Dat gaat niet gebeuren denk ik.

Dennis is nog vrij jong. Hij wilde vooral uitleg over het oplossen van problemen met de DGT Live Chess software. We hebben een uurtje samen gezeten, maar hij wist al heel veel van de software. Maar ook hij voerde alle namen met de hand in, terwijl hij SwissManager gebruikt om in te delen. Ik heb hem ook laten zien hoe je een paring importeert vanuit SwissManager en dan worden die jongens helemaal wild. Ze gaan uit hun dak van vreugde. Hij heeft ook het probleem dat iedereen in Kenia met zijn serienummer van SwissManager werkt en dat wil hij niet. Ik heb hem gezegd een mailtje naar Heinz Herzog te sturen dat hij graag een nieuwe code wil. Na afloop van de les heb ik hem zijn certificaat uitgereikt en daar moest uiteraard een foto van gemaakt worden. De penningmeester van heel Afrika had staan meeluisteren en die mocht mee op de foto. Zie boven. Er staat nu ook een verslagje op de FIDE website over de DGT Live Chess seminars.

Om een uurtje of zeven terug gegaan naar het hotel. In de bus zat ik bij alle bobo’s van het toernooi. Nog even Tania (Pairing Officer) gesproken over het probleem met de teams bij het NK Bedrijvenschaak. Zij wist dat er updates waren geweest in juni voor teamwedstrijden maar verder kon ze me ook niet wijzer maken. Ook Tania zit in het vliegtuig bij mij vannacht. Net als Hans Pees en Lennart Ootes trouwens. Bij het uitstappen bij het hotel viel het me toch weer heel erg op hoe achterover die Chief Arbiter loopt. Hij valt nog net niet achterover. Net een mailtje gekregen van de FIDE dat ik de kosten kan declareren, dus dat heb ik alvast maar gedaan. Volgens Nastasia betalen ze snel. De prijsuitreiking is nu bezig. Ik hoor het kabaal (het is hier vlakbij), maar ik kon het niet opbrengen er naartoe te gaan. Ik voel nu toch wel dat ik erg moe ben. Ik ga gewoon nog eens lekker onder de douche om bij te komen. En dan naar de eetzaal. Die is pas om 21:00 uur open! Ze willen je aanmoedigen om naar de prijsuitreiking te gaan denk ik.

De koffer is gepakt. Nu nog even drie keer controleren of ik alles wel heb ingepakt!

Beide sleutelkaarten voor mijn kamer werken heb ik ontdekt! Da’s mooi, dan heb ik er eentje op reserve. Mijn kamergenoot kwam vannacht om twee uur binnen met zijn handen vol met tassen. Hij is op koopjesjacht geweest en tikte onder andere twee paar schoenen op de kop. Het is hier blijkbaar nog goedkoper dan in Egypte.

Vanochtend was ik aan het ontbijt met Yajun, een Chinese collega arbiter. Hij organiseert ook hele grote toernooien met kinderen en laat ze op live borden spelen. Hij heeft weer grootse plannen voor het komende jaar. Er gaat weer een flinke order geplaatst worden bij DGT. Daarna heb ik een poging gedaan om de laatste zes certificaten geprint te krijgen. In het Minyoun hotel zouden ze blijkbaar een goeie printer hebben. Maar dat liep ook op niets uit. Mijn volgende poging wordt nu de inschrijfdesk bij het toernooi. Daar kan ik om twee uur terug komen. De meneer van de printer begint pas om twee uur.

Nu zit ik te wachten op Dennis, om precies te zijn Dennis Wambugu Wandina. Die krijgt van DGT gratis bijles van mij. Hij komt uit Kenia en is daar de grote organisator van het land heb ik begrepen. Ondertussen beantwoord ik maar wat vragen van klanten bij de stand. Zo komt er een man langs met een nieuw ontwerp van stukken. Hij wil ze samen met DGT op de markt brengen. Ik heb drie keer geprobeerd uit te leggen dat ik daar niks mee te maken heb, maar hij bleef maar doorpraten. Het zijn stukken waarbij de loper bijvoorbeeld weer als olifant wordt afgebeeld, net zoals bij de oorspronkelijke schaakstukken. Ik denk niet dat het project kans maakt. De stukken waren met een 3D printer gemaakt en het zag er een beetje goedkoop en slordig uit als je het mij vraagt. Stuart Conquest komt ook nog even langs de stand. Hij legt folders neer voor het honderdste schaaktoernooi van Hastings. Hij is daar al een aantal jaren de organisator. Er doen altijd ook wel een paar Nederlanders mee daar. Het is altijd rond de jaarwisseling.

De dames die meehelpen zijn gearriveerd. Ze heten Sevinch, Farangiz en E’zoza. Daar moest uiteraard weer een foto van gemaakt worden. Twee van de drie meisjes studeren Engels op de universiteit. Ze zijn derdejaars, maar hun Engels is nog wel een beetje voor verbetering vatbaar denk ik. Ze zijn wel heel aardig en willen alles van me weten.

Ondertussen krijg ik een telefoontje dat EY2 wat later is. Dat gaat dus over het NK Bedrijvenschaak dat vandaag gespeeld wordt in Wijk aan Zee. Ik geef het door aan Erik.

Dennis, Dennis, yoohoo … where … are… you … ? Dan maar nog eens vragen of ze mijn certificaten willen printen op die mooie Epson printer bij de registration desk. En yes, het lukt! Zo’n jonge gast die zelf met DGT werkt heeft ze geprint. Ik had een slimme truc toegepast. Gisteren vroeg ik om een stapeltje fotopapier en dat kreeg ik gratis. Vandaag ging ik terug met mijn usb stick en vroeg ik of ze de certificaten wilden printen en dat ik mijn eigen papier bij me had! Mijn vriendin uit Zimbabwe zal heel erg tevreden zijn.

Krijg net een telefoontje van Hans dat de eerste stemmming nog geen nieuwe president heeft opgeleverd. Turov kwam 1 stem tekort daarvoor. Er moet nu opnieuw gestemd worden. Nu snap ik waarom Dennis er niet is. Hij is delegatieleider voor Kenia volgens mij en moet daar zijn om zijn stem uit te brengen. Bij de tweede stemming werd Turov uiteraard gekozen. Dat is die schatrijke man uit Kazakstan. Het werd bij aanvang van de tiende ronde nog even aangekondigd. Hans Pees (CEO van DGT) feliciteert Turov op de foto hiernaast,

Net voor de ronde sprak ik wel een minuut of tien met Marika Japaridze, mijn sector arbiter. Ze is getrouwd, haar man schaakt ook en ze hebben drie kinderen. Twee meisjes en een jongen. Het oudste meisje is 19, dan een jongen van 16 en nog een meisje van 11. De oudste twee schaken ook, de jongste wil dat niet. Die wil dansen. Haar vader is IA, haar man ook, de oudste ook en de middelste is FA (FIDE Arbiter) ze willen in het Guinness Book of Records komen met vijf IA’s uit een gezin, zegt ze lachend. Ze komt dus uit Georgië en ze wonen in Batumi. Daar is een hele grote schaakclub waar haar man president van is en zij ook in het bestuur zit. Ze hebben honderden jeugdleden die allemaal gratis mogen komen schaken en gratis les krijgen. De schaakleraren worden goed betaald. Het geld komt allemaal van de overheid. In Samarkand werkt ze ’s morgens op haar laptop voor die schaakclub. Er moeten veel gegevens aangeleverd worden aan de overheid voor al die leden.

De twee vrouwen van Fair Play die mijn airpods hadden geconfisceerd kijken me niet meer aan als ze langskomen. Misschien had ik niet moeten zeggen dat ik op mijn telefoon had gezien dat de oortjes uit de case waren gehaald? Beetje flauw wel. Ik blijf lachen.

En dan Spanje tegen Kroatië. Spanje heeft een groot ratingoverwicht, die zullen toch wel winnen zeker. De coach van Spanje heeft een dikke pil meegebracht: La Secta geschreven door Camilla Läckberg en Henrik Fexeus. Dian zal het boek vast kennen. Rechts naast mij zit de coach van de Filipijnen al te ronken, helemaal onderuitgezakt. Dadelijk valt ie uit zijn stoel denk ik. De potjes waren Frans op bord 1, Siciliaans op bord 2, geweigerd damegambiet op 3 en Italiaans op 4. Op Lichess is het prachtig te volgen allemaal. Je kiest de ronde, de Open of Women en dan het land. Kijk eens naar het loperoffer op bord 1, mooi gespeeld.

Om de vijf meter staat er wel een afvalbak en die worden allemaal gedurende het toernooi leeggemaakt. En er wordt behoorlijk wat afval geproduceerd hier. Na afloop van de wedstrijden blijft er ook veel achter. Niet geopende flessen drinken, bakjes met noten, repen, bananen, you name it. Het is allemaal gratis en men weet zich gewoon niet te beheersen.

Jeroen loopt nog steeds zijn rondjes, hij bespioneert alle mogelijke tegenstanders van de Nederlandse vrouwen. Herman van Riemsdijk kwam heel even bijpraten. We kennen elkaar van de keren dat hij in Vlissingen meedeed. Interessante en sympathieke man. Hij is hier teamcaptain van de vrouwen van Nieuw-Zeeland. Het werd 3-1 en ik was vroeg klaar. Snel naar de stand van DGT om te zien hoe het met het NK Bedrijvenschaak ging. Oei, niet zo goed lees ik van Dian. Er zijn dingen fout gegaan met de indeling blijkbaar. Dat is wel heel spijtig. Als je naar de eindstand kijkt, dan lijkt er niets aan de hand. Maar er is blijkbaar van alles misgegaan met SwissManager. Ik vind het heel jammer, maar goed, uithuilen en verder.

Met Dennis afgesproken dat we elkaar morgenmiddag zien. De laatste ronde begint morgen om 11:00 uur. Dus om een uur of vier ben ik wel klaar. Bij de stand werden er nog wat certificaten opgehaald. En terug in het hotel heb ik het certificaat uitgereikt aan mijn vriendin uit Zimbabwe. “O my god. My name is wrong. There should only be one t in my family name.” Als ik had geweten dat ze zo zou reageren had ik niet die lekkere noga voor haar meegenomen die ik in de bazar heb gekocht tijdens de vrije dag.

Leuk verslagje heeft Pia gemaakt op de DGT website.

Ik ga alvast mijn koffer maar eens pakken. Kijken of ik hem nog dicht krijg. Hieronder een afbeelding die Rob met AI heeft gemaakt naar aanleiding van een vorig verslag. Rob is een vriend van Ed Verdult. Ze hebben samen ervoor gezorgd dat het NK in het Renaissance kon worden gehouden.

Vanmorgen zat ik aan het ontbijt met de mannen uit Zweden en Noorwegen. Johan vroeg meteen of ik voetbal had gekeken. Ik zat bij een etentje dat pas heel laat afgelopen was, dus ik heb er niets van gezien. Maar volgens Johan had Nederland goed gespeeld tegen Duitsland. Snel mijn cornflakes met melk en omeletjes verorberd en hup met de shuttle naar de Expo. Daar zit iemand op mij te wachten.

Maar het is moeilijk afspraken maken met sommige mensen. Er was dus iemand die de seminars gemist had en ik bood hem aan dat vandaag in te halen van 10 tot 12. “Come to the DGT stand Thursday and we can do the seminar from 10 to 12.” had ik gezegd. Nu zit ik hier al een uur te wachten maar hij zegt op WhatsApp dat we van 12 tot 14 hadden afgesproken. Dat gaat mijn sector arbiter uiteraard niet goed vinden. Ik heb me genesteld in het studiootje van Shagar Shah bij de FIDE stand. Van 10 to 12 is daar geen mens maar na 12 uur begint het hier vol te lopen. Ik denk dat we een hoop bekijks gaan hebben op dat tijdstip. Bovendien moet ik om kwart voor twee uiterlijk naar mijn wedstrijd.

Ik heb een boze klant uit Zimbabwe. Ze had nog niet betaald toen de seminar plaatsvond en het is wel zo dat niet betaald betekent geen certificaat. Nu heeft ze alsnog 675000 som (50 euro) betaald en dus kan ze een certificaat krijgen. Dat kan ik nu hier bij de registratie desk laten printen volgens Sanjay. Sanjay doet hier de DGT winkel. Hij heeft een chess shop hier in de buurt en hij verkoopt niet alleen DGT spullen maar ook allerlei ander schaakmateriaal en ook schaakboeken. Het is een goeie kul zeggen ze dan in het dorp van het Mirakel van Brabant. Hij helpt me met van alles.

Om 12 uur kwam George aankakken. Rustig Suske, geen onvoltogen woord, de klant is koning, netjes en beleefd blijven. George bleek een hele geschikte kerel te zijn. Hij verontschuldigde zich heel erg en hij hoopte dat ik nog even tijd had. Hij had nog nooit iets gedaan met DGT Live Chess, dat zijn de leukste klanten voor mij. Hij had ook nog een verrassing. Hij werkt namelijk op een MacBook. Eerst maar eens dat programma op de MacBook geïnstalleerd. Ik had het nog nooit op een Mac gezien eerlijk gezegd. Ik moest even wennen aan waar de menuutjes nou eigenlijk tevoorschijn kwamen. Het bord kwam meteen tevoorschijn, geen enkel probleem. We hebben mijn handleiding doorgenomen. Het was zo leuk dat we tot kwart voor twee door zijn gegaan. Toen moest ik echt naar de speelzaal om mijn match in orde te maken. Even mijn lunch bij elkaar geraapt en gekletst met Niranjan en Ruqaja, mijn collega uit Oman. Vandaag had ik Roemenië tegen Australië. De meiden en de captain van Australië kwamen vrij vroeg naar het bord en ik raakte aan de praat met de captain. Eigenlijk mogen we geen gesprekken aangaan met captains en speelsters, maar dat was ik dan maar even vergeten.

Jack Rodgers is geboren in 1996, hij is FM, woont in Brisbane met zijn vrouw en is papa van een dochtertje van één jaar. Op de shirts van Australië prijkt trouwens het DGT logo! En wat blijkt: hij kent Remmelt (de directeur van het KNSB Bondsbureau) heel goed. Jack maakt namelijk interviews voor New in Chess. Hij heeft bijvoorbeeld al Lennart Ootes en Hans Pees (DGT) geïnterviewd. De coach van Roemenië is de Hongaar Gergely Szabo. Hij is iets minder spraakzaam, ik bedoel dat hij helemaal niks zegt maar hij knikte wel heel vriendelijk en gaf een hand. En hij had een boek bij zich waar hij zich meteen instortte. Het was een boek(je) van Nowak Djokovic met allemaal gezonde recepten. Hij was vandaag bij de Power Bowl Muesli, heel interessant lijkt me.

Bij match 15 zit je bovenop de speelsters. De vrouw op bord 1 bij Roemenië was echt kampioen arrogant kijken zeg. Daar komt weer iemand aan met zo’n dichtgevouwen briefje, dan weet je al genoeg. De dame op bord 1 bij de Roemenen moest voor straf naar de Post Match controle. Match 15 is op de hoek, dan zit je niet zo ingesloten. Ik ga ook niet op de stoel zitten die voor mij is gereserveerd maar ik loop een beetje om de borden heen.

Een van de Autralische dames had een T-shirt aan met daarop de tekst chessed up bogan. Dat moest ik even opzoeken. Google zelf maar even. Aan de andere kant van het pad was Slovenië aan het spelen. Met op bord 1 Laura, de vriendin van. Vandaag droeg ze een paar hele mooie Michael Kors naaldhakken met een schaakmotiefje. De pleisters op haar achillespezen wezen er op dat ze nog niet echt lekker zaten. Ze verloor vandaag trouwens.

Het werd weer een hele lange middag. Pas om kwart over acht waren de laatste twee partijen afgelopen van mijn match. Onze Chief Arbiter is echt zichtbaar aanwezig in de zaal. Hij loopt voortdurend heen en weer en stopt hier en daar. Dat doet ie goed. Hans Böhm gaat zijn zin krijgen denk ik. Hij wilde graag een foto van de speelzaal met veel spelers en veel vlaggen. Hij is een boek aan het schrijven waar ook een hoofdstuk over Olympiades in staat. Ik heb twee ijzers in het vuur. Het eerste ijzer is de foto hierboven. Die is gemaakt door een fotograaf uit Kazakstan. Ik heb al een paar keer met hem in de shuttle gezeten en we raakten aan de praat met elkaar over camera’s en foto’s en zo. Ik kan geen enkele foto maken in de speelzaal. Ik mag geen telefoon mee naar binnen nemen, laat staan een fototoestel. Op het andere ijzer in het vuur moet ik nog even wachten.

Na de match toch nog even langs de front desk gegaan. Ze hadden me beloofd nog een aantal certificaten voor de seminar af te drukken maar dat hadden ze niet gedaan. Ze gaan het ook niet doen. Wel kreeg ik tien vellen fotopapier om zelf het restant van de certificaten af te drukken. Dat moet dan morgen gebeuren in hotel Minyoun. Na het avondeten nog even naar beneden gerend om een paar certificaten op te halen en uit te reiken. Van Saleem kreeg ik een T-shirt van de schaakclub die hij runt. Echt heel leuk. Toen ik de lift wilde bedienen, realiseerde ik me dat ik mijn kamersleutel in de kamer had laten liggen toen ik heel snel de certifiacten opgehaald had. Weer maar even naar de receptie. Dat wordt kamersleutel nummer vier. Ze zag me komen en wist bijna al wat ik ging zeggen. “I will make a new one. Room 3617 right?” Hoe kan dat kind dat nou zo goed onthouden hebben? Straks ga ik nog even precies uitzoeken wie er wel een certificaat heeft opgehaald en wie niet. En misschien, heel misschien ga ik vandaag op tijd naar bed. Mailtje gehad van Linda over het inchecken voor de terugreis. Ik vertrek in de nacht van maandag op dinsdag om 04:40 uur en ik moet er drie uur vantevoren zijn, want ik kan niet online inchecken. Ik kom maandagmiddag aan in Düsseldorf om 14:05 uur als alles goed gaat. En dinsdag vertrekken we ’s middags naar Manchester.

Vanmorgen nog even langs de stands gelopen. Bij ChessBase sprak ik nog een jongen die vorig jaar in Hoogeveen meegespeeld had. Er is ook een stand van WR CHESS. WR staat voor Wadim Rosenstein. Hij is een van de vier kandidaten om president van de FIDE te worden en WR CHESS organiseert grote elitaire schaaktoernooien maar ook allerlei alternatieve vormen van schaken, bughouse toernooien bijvoorbeeld. Geboren in Oekraïne maar heeft nu de Duitse nationaliteit. Een geslaagde zakenman in meer dan 70 landen. Een andere kandidaat is Timur Turlov, een steenrijke zakenman uit Kazakstan. Hij is de eigenaar van de Freedom bank. Bijna iedereen gebruikt die bank in Kazakstan. Een fotograaf vertelde me vanmorgen in de bus dat je met een app op je telefoon kunt betalen maar ook met je hand. Je legt je hand op een scanner en dan heb je betaald. En als ze je hand afhakken dan … lukt dat niet zegt ie.
Je kunt hier in de buurt ook gratis lunchen in tentjes. Dat wordt allemaal betaald door Turov. Elke aangesloten nationale schaakbond die stemgerechtigd is (momenteel rond de 200 landen), heeft exact één stem. De stem van een kleine schaakbond weegt dus net zo zwaar als die van een grootmacht als de United States Chess Federation of India. De stemming gebeurt via een schriftelijke, geheime stemming. Komend weekend gaat het gebeuren.

Er is ook een stand van de Chinese concurrentie hier. Die heet Leap Chess. Die maken alles na van DGT en verkopen het dan veel goedkoper. Ik ben gewoon als geïnteresseerde Nederlander even langs de stand gegaan en heb me laten voorlichten. De twee klokken die goedgekeurd zijn door de FIDE zijn gewoon directe kopieën van de DGT klokken, maar ze zijn extreem goedkoper. Morgen ga ik nog even terug naar de Leap Chess stand, want dan moet alles weg heeft Judy Chen me beloofd. We zijn vriendjes geworden op WhatsApp, je weet maar nooit.

Terug bij de stand smijt een vrouw uit Afrika 3 miljoen Oezbekistaans geld op tafel. I want clocks now! Drie miljoen is ruim 200 euro, daar koop je niet een berg klokken van. Maar ze heeft ook een bankpas, helaas blijkt die niet te werken. Ze komt morgen terug. Ze maken wat mee die mensen van sales bij de DGT stand. Het zou niks voor mij zijn om altijd maar vriendelijk te blijven.

Om twee uur moesten we allemaal in de speelzaal zijn voor de groepsfoto’s. Groepjes sector arbiters, match arbiters, TAP, Fair Play Officers, en alle sectoren nog een keer apart. Ik had geluk dat ik in sector 2 zit, anders sta je een heel poosje te wachten. De foto van de match arbiters was gekkenwerk. Dat zijn er 200, de fotograaf stond op een hoge ladder en nam met eenflinke groothoek de foto’s. Ik ben speciaal op mijn tenen gaan staan om iets groter te lijken.

Na de foto’s had ik samen met mijn Chinese vriend Han Yajun een afspraak met de jongens van de live borden in de controlekamer waar alle borden worden aangestuurd. Dat wordt allemaal geregeld door ene Vladimir, die niet van onbesproken gedrag is als ik Menno Pals moet geloven. Han weet er ook over mee te vertellen. Ze hebben vier dagen opgebouwd in de hal en ze zenden dus ongeveer 800 partijen live uit tijdens een ronde. Dat hebben ze in vier secties van 200 opgedeeld, zodat niet het hele toernooi meteen plat gaat als er iets gebeurt. Er staan tien computers in de zaal. Kabels hebben ze van een rol. Hij zegt dat je nooit kant en klare kabels moet kopen omdat ze niet betrouwbaar zijn. Ze moeten ook van de categorie 6 (Cat6) zijn. De kabels, de connectieblokjes en alles wat je aan bekabeling gebruikt moet van de beste kwaliteit zijn. Storingen kunnen door een aantal rdenen ontstaan. Dat kunnen magnetische velden zijn, of stukken metaal in de wanden of in je tafels of andere apparaten in het gebouw.

Vandaag had ik Iran tegen Polen. Eerst heb ik maar liefst zeven pionnen zonder viltje vervangen door pionnen met een viltje. Hetmateriaal is hier niet netjes vind ik. Er is echt veel gedateerd spul bij en ook staan de zwarte en de bruine stukken door elkaar. Fons van Hamond en ik wisselen altijd foto’s uit van toernooien waar dat ook gebeurt. Dat zul je bij Fons en mij niet meemaken. Gewoon even sorteren vor je begint. Op bord drie werkte een pen niet. Dan maar even de DGT pen uitgeleend en op zoek gegaan naar een andere pen. Op bord 1 fluisterde de dame tegen me “Excuse me. Is wrong.” De arbiters leggen na afloop van een match verse notatievellen op een plastic clipboard. Er is een witte kopie en een doorslag in roze. Als een partij langer duurt dan 60 zetten, heb je een tweede scoresheet nodig. En ze had dus een scoresheet dat begin met zet 61. Ik heb altijd reserve scoresheets bij mijn stoel. Dus dat was snel aangepast.

De partij op bord 1 was heel aardig om te volgen. De dame van Iran offerde een paard op h7 en met een stuk achter maar heel actief spel was het heel spannend. Uiteindelijk moest ze toch berusten in eeuwig schaak. Links naast mij was de match Oekraïne tyegen Belarus in de open section. Een pittige paring dus. Drie remises en Yvanchuk wist in een ver eindspel te winnen. Wat een prachtige vent is dat toch om die te zien schaken. Die gekke bekken zijn meesterlijk. Hij had ook een felblauw T-shirt aan met daarop in grote witte letters Brazil. Na een half uurtje kreeg ik door dat er een dopingcontrole geloot was op bord 1. De winnares van het bord wordt dan opgehaald voor een lichamelijke check op drugs etc. Als het remise is, moet de witspeelster komen. Plots vallen er links en rechts de monitoren met de uitslagen weg. Er is een system update staat er op het scherm. Wat is dat nou Lennart? Het werden weer vier hele lange partijen zeg. Ik was pas om kwart over acht klaar.

Daarna mijn rugzak opgehaald bij de DGT stand en daar moesten meteen wat dingen geregeld worden met de certificaten van de Live Chess seminars. Dat is nog steeds niet precies in orde. Vanmorgen kreeg ik een mailtje van de CEO van DGT dat ik uitgenodigd was voor een etentje in het Minyoun Hotel. Dat is datzelfde vijfsterren hotel waar de seminars waren. Hans had ongeveer twintig mensen uitgenodigd en ik kende er nog behoorlijk wat van, wel een stuk of acht denk ik. Ik heb heerlijk gegeten en ben iets eerder weggegaan om nog wat dingetjes te kunnen doen op mijn hotelkamer. De taxi naar mijn hotel was 20.000 som, dat is ongeveer 1 euro en 50 cent.

Morgenvroeg heb ik een privéles aan George Kweku Arko-Dadzie. Ik mag ook gewoon George zeggen. We mogen een tafel gebruiken van de FIDE stand. Morgenmiddag heb ik Roemenië tegen Australië.

Vanmorgen aan het ontbijt raakte ik aan de praat met Mehrdad Pahlevanzadeh. Ik moest even opletten hoe je dat precies spelt. Hij is een oude rot en al jaren internationaal arbiter. Hij vertelde dat hij in 1989 is begonnen met schaaktoernooien en dat hij in die tijd met de hand indeelde. Hij had het over een toernooi met 2000 spelers waar hij de hele nacht over deed om een indeling te maken. Het deed me denken aan de toernooien in Essen waar ik ooit meedeed in die tijd. Daar lagen 150 kaartjes op tafel. Bij de cursus indelingsdeskundige laat ik cursisten trouwens ook met kaartjes indelen voor ze met de computer mogen indelen. Je krijgt dan een beter gevoel voor het indelen. Mehrdad is van TAP. TAP staat voor Technical Administration Panel. Het zijn de mensen die de indelingen maken met SwissManager, de pairing officers dus. Het team bestaat uit:

• Laurent Freyd (Frankrijk) – Voorzitter (TAP Chairman)
• Mehrdad Pahlevanzadeh (Iran) – Lid (TAP Member voor Azië)
• Maria Karali (Griekenland) – Lid (TAP Member voor Europa)

Ik wist al dat Heinz Herzog (de programmeur van SwissManager) niet op de Olympiade zou zijn. Hij werkt op afroep mee vanuit Wenen. En ze hadden hem even nodig zeg, hoorde ik van Tania. Bij de tweede ronde deed Heinz een update van zijn programma en tijdens die update waren ze hier de indeling aan het uploaden. Die upload liep vast en Heinz moest er aan te pas komen om het in orde te maken.

Maria Karali ken ik al heel lang. Ze was ook op de jeugdolympiade in Eindhoven waar ze mij verbood foto’s te maken van de vrouwen tienkamp waar ze Chief Arbiter was . Ze heeft een handleiding voor SwissManager geschreven en die is vertaald naar het Nederlands door Geert Bailleul uit België. De huidige handleiding vind ik niet uitgebreid genoeg. Hij stamt volgens mij ook uit 2022 en er zijn inmiddels bepaalde dingen heel anders in SwissManager. Dus heb ik mijn eigen handleiding gemaakt voor SwissManager. Die heb ik inmiddels al een beetje verspreid onder arbiters in Nederland. Wie hem wil hebben, mag hem hebben. Stuur me maar een mailtje.

Dankzij Geert zit ik hier op de Olympiade. Hij is secretaris van de ECU, de European Chess Union. Ik werd door hem gevraagd om enkele webinars over SwissManager te geven en bij de opening van de eerste sessie kondigde hij aan dat ik door de ECU was genomineerd om arbiter te worden op de Olympiade. Er was door de FIDE een lijst van 200 arbiters naar de ECU gestuurd en zij mochten 20 mensen nomineren. Geert is hier trouwens ook, namens België. Zo is het dus gekomen. Mijn Chinese collega heeft een afspraak geregeld met een excursie naar TAP, dat zal donderdag zijn. Hij heeft een afspraak gemaakt met Laurent, de voorzitter van TAP.

Terwijl ik hier lekker zit te werken in de DGT stand luister ik (zonder airpods) naar de podcast van Hicham , Tex en Lennart. Niets over het NK in juli. Jammer zeg.

Ik dacht dat Sabrina (van mijn airpods weetjewel) hier langs kwam, dus ik naar haar toe! Grote verwarring, ze was het niet maar ze leek op haar. Ik kan voortdurend wel zien waar mijn airpods zijn via Find my. Ze liggen in ieder geval in het hotel waar ik verblijf!

Toen ik weer gecontroleerd werd maar eens gevraagd naar Sabrina om te proberen mijn airpods terug te krijgen. Ik werd naar haar toegebracht en toen ik haar accreditatie met achternaam zag, was ik heel verbaasd. Sabrina de San Vincente, jou ken ik! Jij bent van QC, de Qualification Commission en we hebben heel wat keertjes contact gehad met elkaar over de matches van Hans Niemann. Op een gegeven moment werd Hans een beetje tegengewerkt door de FIDE met zijn matches. Ze vonden dat hij rating aan het harvesten was en ze werkten niet erg mee. Ik moest voor elke match toestemming vragen en uitleggen waarom er gespeeld ging worden met 60+30. Het was gewoon een beetje plagen volgens mij. Ik heb daar heel wat mailtjes aan besteed en uiteindelijk heeft Sabrina ons geholpen. Hans schreef mij: Sabrina is the only person I trust with FIDE. Good girl! Ze zou mijn airpods vanavond afgeven bij de receptie van ons hotel.

Om twee uur moeten we altijd aanwezig zijn van de juf. Dan is het snel de wedstrijdtafel in orde maken, alle scoresheets invullen met de benodigde informatie, stukken recht zetten en klokken aan. Daarna haal ik alvast vier flesjes water en haal ik mijn lunch in de Arbiters’ Room. Twee boterhammen, twee croissants, een bakje met nootjes en krenten, een bakje koffie (zonder melk) en een banaan. Dat eet ik op bij de wedstrijdtafel en dan is er nog even tijd om met de buren te praten, de arbiters links en rechts van je. Rechts van mij speelt Engeland met captain Stuart Conquest waar ik al eerder over verteld heb. Niranjan is arbiter bij die match. Da’s mooi want dan kunnen we om beurten naar het toilet. Links van mij vandaag een Oezbekiaanse. Ze heet met haar voornaam Xadichabonu, maar we mogen haar voor het gemak Bonu noemen. Estland arriveert en de captain geeft me een hand zo stevig dat mijn arm bijna uit de kom gaat. De Griekse meiden komen maar net op tijd. En dan zie ik plots Dirk-Jan ten Geuzendam bij de toeschouwers staan. Heel kort even wat woorden gewisseld en hij heeft nog wat foto’s van me genomen. Dirk-Jan is van New in Chess. Je moet eens luisteren naar zijn podcasts. Ik vind ze heel leuk om naar te luisteren. Dirk-Jan is een uitstekende interviewer.

Op papier was Griekenland een stuk beter, maar de dames van Estland hielden goed stand. Uiteindelijk won Griekenland toch. De wedstrijd was precies om negen uur afgelopen. De captain van Estland was er al vandoor en de laatste speelster moet dan tekenen. Na zes uur intensief schaken zat ze er helemaal doorheen, en dan nog verloren ook. De arbiter levert dan alle scoresheets en het protocol (wedstrijdformulier) in bij de sector arbiter. Zorg dat je niets vergeet in te vullen, want dan hoor je dat de volgende dag meteen terug. Vervolgens moet je daarna lege scoresheets neerleggen voor de match van de volgende dag. Bij het verlaten van de zaal kwam ik langs de Nederlandse mannen. Ze hadden flink gewonnen en in de stand staan ze nu tweede achter Oezbekistan. Jan Smeets baalde wel een beetje want Jorden was geloot voor de dopingcontrole en daar moest op gewacht worden. En daar heb je dan na zo’n zware wedstrijd ook helemaal geen trek in. De dames hebben het vandaag ook fantastisch gedaan. Ze staan nu tiende en ze spelen morgen tegen Oezbekistan op de topborden. Bij de indeling zie je een asterisk staan bij Oezbekistan. Dat betekent dat ze op een vast bord spelen. Het thuisspelende land mag altijd op het hoogste bord spelen zodat ze in ieder geval veel media aandacht krijgen. Er zijn meerdere categorieën bij de Olympiade zodat er voor de mindere landen ook wat te winnen valt. Kijk maar eens naar de toernooien op Chess-Results. Bij de downloads kun je vinden welke categorieën er zijn en hoe de stand daarin is.

Bij het avondeten nog even bijgekletst met Saleem uit Pakistan. Morgenvroeg ga ik met mijn Chinese vriend de kamer bekijken van de live broadcasts. Voor vrijdag heb ik een privé les Live Chess beloofd aan George Kweku Arko-Dadzie uit Ghana. En er moet nog een privéles worden afgesproken met iemand uit Kenia.

Op de foto de meisjes die werken in de DGT-stand.

In de lobby van het Bactria hotel is er een stand van zeg maar de lokale tourist information. Ik sprak daar met Zanifa of het mogelijk was om een rondje Samarkand te doen. Dat wilde ze wel regelen en dat heb ik nu op de vrije dag gedaan. Om negen uur hadden we afgesproken en Ruslan ging ook mee. Die is 18, studeert tourisme en werkt ook in hotel Bactria. Hij doet vooral nachtdiensten om een centje bij te verdienen denk ik. Ruslan regelde ook de taxi’s die we genomen hebben. De ritjes die we gedaan hebben kostten gemiddeld tussen de twee en drie dollar. Op straat zie je vooral heel veel Chevrolets. Dat zijn geen Amerikaanse Chevrolets. Aan autogordels doen ze niet, die hoef je niet te gebruiken. Ruslan had een app op zijn telefoon waarmee hij heel snel een taxi kon regelen. Net zoiets als met Uber. De benzine kost rond de dollar per liter, dat is dus nog minder dan een euro.

Eerst zijn we naar Registan Square geweest. Daar heb je allerlei leuke winkeltjes en er zijn ook kamers ingericht als museum met bijvoorbeeld hele oude boeken. Ik heb een sessie bijgewoond met uitleg over traditionele Oezbeekstaanse muziekinstrumenten. Je moet wel oppassen als je zo’n kamertje binnengaat want je moet echt diep bukken. Dan buk je meteen nederig en dan stap je eerst met je rechtervoet naar binnen. Bij het eerste hok stootte ik al mijn hoofd. Ik had een boodschappenlijstje meegekregen maar ik ga hier niet allemaal verklappen wat ik allemaal heb gekocht. Maar bij dit eerste bezoek vond ik al iets voor Neil. Voor Dian en Marloes waren de cadeautjes hier niet geschikt maar die heb ik later wel gevonden in betere winkels. We hebben ook nog een paar andere bekende toeristische trekpleisters bezocht, het ligt allemaal niet zo ver uit elkaar. Het was meer dan dertig graden. Ik was blij met mijn Olympiade pet die we allemaal hebben gekregen.

Ook zijn we naar een grote bazaar geweest waar allerlei lekkere dingen werden verkocht. Ik heb getrakteerd op noga maar de youngsters wilden geen noga, dus daar heb ik nog flink wat van over. Rond het middaguur hebben we samen geluncht in een traditioneel tentje. We aten rijst met rundvlees, klaargemaakt met een heleboel specerijen en hele lekkere thee erbij. Rondom de tafels hingen er vogelkooien met vogels die voortdurend aan het fluiten waren. Je hoort zo’n maaltijd met je handen te eten, ik zag het bij de andere tafels. Daar had ik niet zoveel trek in en toen hebben Ruslan en Zarifa ook maar met een lepel gegeten. Maar je bestelt dus één gerecht en dan eet je samen van één bord. Na de maaltijd sprak Ruslan een gebed uit en ik heb maar mee gedaan met de gebaren.

Na de lunch zijn we geëindigd bij een enorm winkelcentrum. Het was pas twee jaar oud. Van de rit in de taxi terug naar het hotel kan ik me niet veel herinneren, want ik viel in slaap. Later op de middag hebben we met WhatsApp onze foto’s en video’s gedeeld.

Morgen fluit ik Estland tegen Griekenland. Mijn kamergenoot Peter Fadi heeft Turkije tegen Nederland. Hij heeft de hele dag zitten studeren op zijn examen voor FIDE Fair Play Officer. Volgens hem is dat examen niet zo makkelijk.

Ik heb een paar foto’s gemaakt met mijn telefoon. Ze staan op Flickr.

Sabrina, if you read this. Can I have my airpods back please?

Op de foto hierboven:
Dit soort groepjes met wat oudere vrouwen en mannen heb ik heel wat gezien. Lekker samen naar buiten en ergens bijkletsen.

Lekker uitgeslapen vandaag! Ik had geen programma in de ochtend. Er moest nog wel wat aan het NK Bedrijvenschaak worden gedaan dat zaterdag in Wijk aan Zee gespeeld wordt. Ik doe op afstand nog steeds de verwerking van de opstellingen op Chess-Results. Vrijdag geef ik het stokje over aan Erik van Elven. Via WhatsApp had ik wel een afspraak gemaakt voor mijn Chinese vriend om even bij Lennart Ootes langs te gaan in zijn ruimte waar hij alle camera’s aanstuurt die gebruikt worden. De afspraak liep via Menno Pals, maar die is plotseling naar huis gemoeten. Zijn moeder ondergaat een spoedoperatie. Voor ik op pad ben gegaan heb ik eerst een gids geregeld voor morgen. Morgen hebben we namelijk een vrije dag en ik wil wel wat gezien hebben van de stad en wat boodschappen doen. In de hal van hotel Bactria zitten een paar vrijwilligers voorlichting te geven. Ik heb gevraagd naar een eigen gids en chauffeur om morgen van 9 tot 5 mooie dingen te doen. En dat is geregeld! Bij het ontbijt heeft de mevrouw van Zimbabwe de LiveChess seminar betaald in Uzbekistaanse biljetten. Dat is een flinke stapel biljetten.

Daarna wilden we met een shuttle naar de speelzaal. Toen we aan een vrijwilliger vroeger wanneer die zou komen antwoordde hij “It will come!” Alex McFarlane uit Glasgow van de FIDE Arbiters’ Commission zei daarop in zijn prachtig Schotse accent: “Oh yes, Christmas is coming too!” De chief arbiter (Ivan Syrovy) kwam net aanlopen. Die ging met een golfkarretje naar de speelzaal en we mochten wel meeliften. Bij de ingang kwam ik weer Arthur Schuering tegen. Die had net zijn presentatie gehouden over de geschiedenis van doping in het schaken. Luc Cornet sprak ik ook nog even bij de ingang. Hij wil graag een LiveChess seminar in België ergens in 2027 en hij had voor mij wat hij noemde een ontgoochelende mededeling nadat ik zei dat ik aan mijn knie moest worden geopereerd.

Eerst zijn we dus op bezoek geweest bij het hok van Lennart Ootes. En bij de DGT stand leg ik dan mijn telefoon weg in een kastje. Die mag namelijk absoluut niet mee naar binnen. Hans Böhm wil o zo graag een overzichtsfoto van mij met allemaal vlaggen maar dat gaat niet lukken. Met de mediajongens van het team van Lennart heb ik afgesproken dat ze vandaag een foto van me zouden maken. Op naar de speelzaal daarna, maar eerst langs de controlepoortjes en door de scanner. Gescand en alles ok, nu mijn homotasje nog even leegmaken … en wat komt daar te voorschijn: mijn airpods! Die zijn totaal verboden want daar kan een arbiter uiteraard fraude mee plegen. Levensgevaarlijk! “Do they connect to your watch.”
“Nee meneer, ik heb speciaal mijn Gucci van 15 jaar oud meegenomen om niet in de knoei te komen met mijn Apple watch.” Nou, die airpods moest ik dus inleveren bij Sabrina, dat is de baas van de Fair Play familie. Ik heb ze nog steeds niet terug. Het is allemaal wel een tikkie overdreven hier als je het mij vraagt.

Zoals gebruikelijk had de Chief Arbiter weer een toespraak. Deze keer niet in twee, maar in drie talen: Engels, Russisch en Oezbeeks. Vandaag was ik aangewezen als arbiter bij Bulgarije tegen Israël. Even bijgepraat met Jeroen van den Berg. Die is hier al een paar dagen, maar hij had een beetje last van zijn maag gekregen. Kan ik me voorstellen … ik durfde gisteren ook amper naar de washroom te gaan, maar vandaag gaat het weer. Lucas vroeg zich af waar zijn geld bleef van het NK Snelschaken vorige week. Erik heeft iedereen betaald waarvan we een bankrekening nummer hebben, maar als we dat nummer niet krijgen wordt het lastig om te betalen Lucas. Ik moet nog een keer iets vertellen over Lucas. Hij heeft namelijk een fantastische website www.chess.ceo waar je fantastische dingen mee kunt doen. Hij schraapt on the fly alle partijen die op het internet gepubliceerd worden bij elkaar. Ik wil daar graag een keertje over babbelen met hem. Komt nog.

De stoelen van de dames van Israël bleven akelig leeg. Mijn kamergenoot had me al gewaarschuwd dat de dames en heren van Israël waarschijnlijk niet zouden spelen. De reden was het feest van Yom Kippur dat loopt van zondagavond tot maandag in de avond. De spelers van Israël hadden gevraagd om vanaf half acht ’s avonds te spelen of op de rustdag maar daar gingen Nederland (Open categorie) en Bulgarije (vrouwen) niet mee akkoord. Gisteren hadden ze al in de ochtend ergens in een hotel gespeeld zodat die wedstrijden klaar zouden zijn voor Yom Kippur zou beginnen. De Chief Arbiter en mijn sector arbiter kwamen het uitleggen aan de captain van Bulgarije. De klokken gingen uit en de 4-0 uitslagen kwamen op het scherm. In de eerste ronde was er overigens ook een incident bij de wedstrijd tegen Pakistan. Pakistan wilde niet spelen tegen Israël vanwege de oorlog. Maar dat had niets te maken met wat er vandaag gebeurde. Ik sprak ook Loek nog even over het gevalletje Israël. Hij stond te kijken bij El Salvador. Een zus van Lorena (de vrouw van Loek) speelt mee bij El Salvador.

Ik was dus klaar voor vandaag! Maar Marika (mijn baas) vroeg of ik misschien wilde invallen bij een andere match. Daar was een arbiter ziek geworden. En zo kwam ik terecht bij match nummer 74: Botswana tegen Equatorial Guinea. Er zijn 83 matches bij de vrouwen. Dat is toch wel even andere koek. Daar zitten spelers bij met een hele lage rating of zelfs zonder rating. Om ze te helpen bij de notatie liggen er papieren stroken op de live borden met de letters en de nummers van de coördinaten bijvoorbeeld. Het is veel relaxter bij die teams dan bij de topborden waar ik zit. De twee spelers op bord vier wilden remise na 22 zetten vanwege zetherhaling, maar er was nog helemaal geen zetherhaling geweest. Dat zou het wel gaan worden. Even gevraagd aan de sector arbiter en hij zei dat ik maar gewoon moest zeggen dat ze nog even zetten moesten herhalen en noteren. De twee minuten voor de verkeerde claim moest ik ook maar achterwege laten.

Na een half uurtje kwam Marika (mijn sector arbiter) me een cadeautje brengen. De nieuwe Arbiters’ Manual 2026 maar dan netjes ingebonden. Achter mij langs zie ik plots dat kleine ventje voorbij komen dat door Dian niet binnengelaten werd op de jeugdolympiade in Eindhoven. Arkady Dvorkovich dus, een Rus die sinds 2018 president van de wereldschaakbond is. Hij is momenteel gesanctioneerd en heeft daarom zijn bevoegdheden als FIDE-president tijdelijk opgeschort.

De dame van bord 1 komt terug aan het bord met zes repen in haar hand. Ze gaat er eentje opeten en de rest gaat in haar broekzakken. Dat gaan we niet doen jongedame. No eating at the board. Langs de hele wand van de hal, en dat is volgens mij zeker meer dan 100 meter, is er lunch uitgestald met heerlijke croissants, koekjes, boterhammen, noten, vers fruit, koffie en thee. Ik lunch de laatste dagen in de speelzaal en niet in het hotel. Om vijf uur waren alle partijen weer klaar en ik was een keertje erg vroeg vrij. Ben nog even naar de DGT stand gegaan om daar mijn telefoon op te halen en nog wat certificaten uit te reiken. Ik heb ook nog een paar partijtjes geschaakt tegen Indiase studenten die in Samarkand een opleiding tot arts volgen. Gewoon zes dagen in de week college daar (op zaterdag ook). Van Hans kreeg ik nog een mini mini schaaksetje cadeau. Even binnen gekeken bij de live broadcast met Peter Svidler en daar een foto gemaakt. Daar mag niemand binnen, maar ik dus wel dankzij Lennart. Ook bijgepraat bij de stand van ChessBase. Ik heb een jaartje of acht helpfiles gemaakt en vertaald voor Chess en Fritz. Toen corona kwam werd dat stilgelegd. ChessBase kwam in zwaar weer terecht maar nu is het opgekocht door een miljardair uit Kazakstan. Volgens de mensen die ik sprak is er niet heel veel veranderd maar er zijn wel veel nieuwe techneuten bijgekomen. Ze hebben nu ChessBase en Fritz ook voor de Mac. En er wordt erg veel vernieuwd. Ze moeten wel want ze zijn veel te lang blijven hangen in oude techniek. Het duurde bijvoorbeeld veel te lang eer de MegaBase weer bijgewerkt werd.

Met de shuttle naar het hotel gegaan. Bij het uitstapen even gesproken met de arbiter uit Chili. Dat is een man op leeftijd die amper nog kan lopen. Even gebeld, wat gegeten en een verslagje gemaakt.

Op de foto Sagar Shah, de beroemde streamer van ChessBase India. Zijn video’s hebben miljoenen views. Ik heb een paar foto’s gemaakt van de Expo met mijn telefoon en die op Flickr geplaatst.

Vanmorgen weer vroeg uit de veren. Nog even wat achterstallige mail weggewerkt. En om half negen zijn we weer naar hotel Minyoun gewandeld voor de tweede ochtend van de tweede LiveChess seminar. Onderweg even een excursie geregeld voor de Chinese jongens naar de computerruimte waar Lennart en Menno werken. In de lobby van het hotel troffen we Anand. Toen we bij onze zaal Red Mansion aankwamen mochten we niet binnen! Het hotel is de rest van de week en volgende verhuurd aan de FIDE. Het FIDE congres is begonnen! Alle meeting rooms waren bezet. Ze hadden ons verplaatst naar Lia! by Minyoun, het kleine broertje van Miyoun. Dus heeft de bellboy al onze DGT materialen (borden, klokken, stukken, kabels) verhuisd daar naar toe. Maar daar wisten ze ook van niks. Ik kwam nog wel Arthur Schuering tegen die hier namens Nederland op het FIDE congres zit, maar ik had geen tijd voor hem. Later op de dag heb ik hem nog wel gesproken. Na veel heen en weer gebel met allerlei figuren mochten we dan toch in een klein zaaltje met een scherm en een aantal stoelen. Tja, waar zetten we dan de computers en de borden op. Nou dat ging geregeld worden. Ondertussen maar even een presentatie getoond over LiveChess die ooit in Stockholm is gegeven. We kregen wel allemaal gratis iets te drinken. Hans Pees van DGT en Maarten kwamen nog even langs om zich te verontschuldigen. Maar ze hadden ook de totebags bij zich waar wat souvenirtjes in moesten. Daar maakte ik weer een fout. Ik liet een doos met 50 pennen rond gaan. We waren met 26 personen en ik vroeg iedereen een pen uit het doosje te halen. Wat denk je? Op het eind van de achterste rij was de doos leeg. Hetzelfde verhaal met de keyrings. Ik had ook teveel tasjes maar die waren ook allemaal weg. De workshop liep ook helemaal in het honderd. Eerst zou ik een netwerk maken met tien borden maar we kregen er maar zes in LiveChess. Uiteindelijk maar overgegaan op één bord met één computer. Daar waren ook nog heel veel vragen. Kortom: chaos. Vond ik, maar de meeste deelnemers vonden het prima zo. Ik vertelde dat ze vandaag nog allemaal hun certificaat in de DGT stand op konden halen. Een aantal vroeg ook om een soft copy. Ze bedoelden een PDF van het certificaat voor alle duidelijkheid. Komt er ook aan jongens. De presentatie mag ik niet doorsturen van DGT. Die hebben ze ook niet zelf gemaakt. Om twaalf uur zijn we gestopt en gelukkig hebben twee cursisten mij geholpen met het uitzoeken van al het materiaal. Al het materiaal ging op het golfkarretje terug naar de Expo. Bij de stand moesten Hans en ik eerst alle certificaten tekenen. Er waren al enkele cursisten bij de stand die meteen het certificaat konden meenemen en op de foto met Hans en mij wilden.

Lunchen heb ik de laatste dagen in de speelzaal gedaan. De lunch in de arbitersruimte is beter dan in het hotel. Nog voor de match lekker bijgekletst met mijn vrouwelijke collega uit Oman. Ze is moslima, draagt een sluier. Het is een hele lieve vrouw waar je lekker mee kunt kletsen. We hebben afgesproken dat we om de beurt naar het toilet zouden gaan, zodat de een ook op de andere match kon letten. Er is toch iets van die wc’s dat ik nog even kwijt wil. Ze worden continu schoongemaakt. Zodra er een wc gebruikt is, wordt die schoon gemaakt. In elke wc staat een soort fietspomp waar ze water mee kunnen pompen en ze spuiten de bril gewoon elke keer af. Met als gevolgen dat je dus elke keer die bril droog moet maken met wc-papier, tenzij je natte billen wil.

Vandaag was ik arbiter bij Australië tegen Engeland. De coach van de vrouwen van Engeland is Stewart Conquest. Die ken ik nog van de tweekamp van Hans Niemann met Vitiukov in Londen. Stewart kwam daar elke dag kijken en we spraken vaak na afloop van de partijen met elkaar. Hij heeft altijd wel aparte kleren aan, beetje hippie achtig. Hij is van de generatie van Loek van Wely. Ze hebben vaak tegen elkaar gespeeld. Stuart had een tweedehands (zeg maar gerust vijfdehands) boek bij zich: Murder at the Savoy van Maj SjOwell en Per Wahloo, een schrijversechtpaar dat detectives schrijft.

Machteld was weer flink aan de wandel vandaag. Als ze wandelt staat ze goed of is ze op bekend terrein. Ze heeft inderdaad gewonnen vandaag zag ik. Arben Dardha kwam ook nog even een hand geven. Hij speelt in het Belgisch team. De speelster op bord 1 van Engeland zit op een verhoging, een soort kinderzitje. Ze is geboren in 2015 en nog piepklein, maar haar rating liegt er niet om: 2354. En dat kind kan schaken zeg! De chief arbiter komt ook nog even langs gestoven. Er is vast iets aan de hand. Oh nee, toch niet. Hij gaat linksaf naar het toilet. Er waren twee korte partijen en twee hele lange partijen bij mijn match. De laatste partij was die van Hunt (Engeland) tegen Phan (Australië) op het derde bord. Er was al behoorlijke tijdnood bij Phan en er werden wat zetten herhaald. Wat doet ze: ze herhaalt een zet, noteert de zet, drukt de klok in en claimt remise. Als er een claim is, moet ik mijn sectorarbiter er bij halen. Maar de beslissing was niet moeilijk: claim afgewezen, de procedure is niet juist. Je moet de zet noteren, maar niet uitvoeren, de klok stilzetten en de arbiter er bij halen. Haar tegenstander kreeg er twee minuten en dat was wel lekker, want die zat ook op increment te spelen. Er werden nog verschillende zetten gespeeld en het leek remise te worden maar uiteindelijk greep Phan in tijdnood mis en werd ze mat gezet. De partij begon om drie uur en was om kwart over negen afgelopen. Het was de allerlaatste partij in de hal. Rond half tien zat ik aan het avondeten met mijn kamergenoot. Die heeft griep denkt ie. Dian heeft genoeg paracetamol meegegeven en ik heb dokter gespeeld: neem er maar twee, dan slaap je beter. En ik ook. Tot morgen negen over zeven dan.

Op de foto tekenen Hans Pees en ik de certificaten.

Elke dag gaat de wekker op de iPhone van mijn kamergenoot om tien over zeven af. Die zet ie af en vijf minuten later gaat ie weer af, op snooze. Dan zet hij hem uit en slaapt ie verder. Ik kan daarna niet meer slapen, dus dan zet ik mijn laptop maar aan en gaan we maar weer wat doen. Het is deze week nog een beetje druk met het verwerken van de deelnemers van het NK Bedrijvenschaak. Om kwart voor negen met een aantal cursisten naar het hotel gelopen dat precies aan de andere kant van het kanaal ligt. Vanuit ons hotel zie je het liggen maar je moet om het kanaal heen lopen om er te komen. Daar doe je ongeveer twintig minuten lopen over. Dat gaat langs een betonnen pad met allemaal gras en bomen ernaast. En alles is hartstikke groen. Dat komt omdat de hele strook langs dat kanaal besproeid wordt. We moesten af en toe wel opzij springen om niet nat te worden. Vandaag gingen er twee Chinese jongens met me mee naar de seminar. Zij zijn speciaal uit China overgekomen voor deze seminar. Nou, nou, dat schept wel verwachtingen. Er kwamen er 24 opdagen vanmorgen. Dat gaat dan even goed met een centrale presentatie maar toen er met de borden gewerkt moest worden werd het één grote kakafonie. “Mister teacher, can you come?” klonk het van alle kanten. Een van de deelneemsters was in no time klaar met de opdracht. Het is de derde bord speelster van Malta. Ik vraag hoe heb je dat zo snel voor elkaar gekregen. Nou, zegt ze, die Chinese jongen (die alles al wist) heeft het voor me gedaan. Ik heb alles weer losgetrokken en uitgezet en ze mocht het nu zelf proberen.

Van de Chinese delegatie kreeg ik enkele cadeautjes zeg. Een pak thee en een waaier. Op het eind van de les moest er opgeruimd worden. Alles is door elkaar geraakt en het wordt nog een klus om alles weer terug in de juiste doosjes te krijgen. Morgenvroeg komen ze weer en dan gaan we een echt toernooi spelen met de tien borden. Na afloop van de les heb ik nog aan een gast uit Kenia uitgelegd hoe je een paring kunt importeren vanuit SwissManager. Hij voerde de namen altijd in met de hand . Toen hij mijn import binnen 30 seconden zag, viel hij zowat van zijn stoel. Die man uit Kenia krijgt trouwens nog een privéles van mij. Dat hebben ze bij DGT beloofd. Hij moet in Kenia mensen gaan scholen. De seminars zijn in het Minyoun hotel, een prachtig vijfsterren hotel. Toen ik met twee cursisten vertrok stond Hans Pees (CEO van DGT) buiten een sigaretje te roken samen met de directeur van DGT. We kennen elkaar al heel lang. Hans is ook via Düsseldorf en Izmir gekomen, maar hij is zijn koffer kwijt geraakt bij het overstappen. De cursisten wilden op de foto met de mannen van DGT uiteraard. Snel door naar de Exporuimte om de bestelling voor de totebags door te geven. Morgen krijgen ze allemaal weer een DGT tasje met een pen, een notitieboekje en nog wat dingetjes.

Vandaag was ik arbiter bij Duitsland tegen Israël bij de vrouwen. Weer de Duitse vrouwen dus, voor de derde keer. Toen we de speelzaal binnenkwamen troffen alle spelers, captains en arbiters een grote tas met cadeaus aan. Best leuke souvenirs allemaal. Een T-shirt, een pet, een mok, een powerbank, sleutelhanger, van alles zat er in.

Duitsland speelde met Paehtz op twee en Wagner op één. Wagner kwam naar me toe en vroeg of ze haar flesje water met één van mijn flesjes kon ruilen. Er was alleen nog maar sparkling water en ze wilde plat water. Tuurlijk kan dat. Ik heb vanmiddag acht flesjes water gedronken. Vooral om wakker te blijven.

Net voor de wedstrijd kwam Hans Niemann langs. Het was vijf minuten voor aanvang, maar dan gaat hij gewoon even een praatje met me maken. Er was nog even wat commotie over het licht. Het plafond hangt vol met LED-lampen met als nadeel dat de borden op bepaalde plaatsen enorm gaan glimmen. Het is echt niet om aan te zien en het kan niet opgelost worden blijkbaar. De meisjes van Egypte waren niet blij met het licht. Egypte speelde tegen Slovenië en op het eerste bord speelt daar de vriendin van Max Warmerdam. Laura won. Ze heeft afgelopen zomer gespeeld in Dieren en Vlissingen. Max zei dat ze vooral Vlissingen leuk vond. Daar ging het ook beter met de resultaten.

Ik kreeg bezoek van een Fair Play dame. Ze gaf me een brief met de mededeling dat bord vier geloot was voor een Post Game Check. Mijn kamergenoot doet een opleiding voor Fair Play Officer (drie webinars in de ochtend deze week) en hij legt me net uit wat ze dan doen. De speler/speelster wordt dan uitgebreid gefouilleerd. Normaal gesproken moet alleen de winnaar gecontroleerd worden. Als de partij remise is, moeten beide spelers op controle komen. Drie borden waren vrij snel klaar maar Paehtz was weer aan het melken. Om acht uur (een partij van vijf uur dus) was het afgelopen. Het is toch weer wonderbaarlijk hoe ze dat doet. Pionnetje geroofd ergens en dan een eindspel met ongelijke lopers en dan zie je het zetje voor zetje gebeuren. Haar tegenstander was zwaar gefrustreerd.

Na de wedstrijd moest ik weer langs de stand van DGT om mijn rugzak op te halen. De mannen van DGT zorgen dat morgenvroeg de totebags in het hotel zijn. Ze verblijven namelijk in het Miyoun hotel waar de seminars plaatsvinden.

Vandaag was de tweede dag van de DGT seminars. Morgen en zondag is er dan nog een. Het was een fantastische happening moet ik zeggen. Vandaag moesten ze samen een toernooi maken met tien live borden met alles er op en eraan. We hebben heerlijk gespeeld met allerlei events zoals zetherhalingen, illegale zetten, etc. Al die verkeerde dingen worden gedetecteerd door LiveChess en daar krijg je een melding van op je laptop. Er moest uiteraard een groepsfoto gemaakt worden. En ze wilden ook allemaal met hun certificaat in de hand met mij op de foto. Ik leek wel een wereldster ineens. Een aantal wilde ook vriendjes met me worden op Facebook. Dat kan, maar ik doe niks met Facebook. Ik heb een account maar Dian is de enige die dat leest en onderhoudt. Ze deelt likes uit aan en voegt vriendjes toe etc. Onze profielfoto vind ik wel erg leuk …
Toen de deelnemers nog een totebag van DGT kregen met een pen en notitieboekje kon de pret helemaal niet meer op. Met mijn Pakistaanse en Nepalese vriend zijn we direct naar de speelzaal gegaan, niet terug naar het hotel. We konden dan nog even in het Expo Center kijken. Bij de DGT stand kon ik nog even verslag doen. Ik moest ook nog even bellen met Pia van DGT om een paar zaken te regelen. Ook nog kort even met Dian gesproken. En voortaan kan ik mijn rugzak inclusief telefoon bij de DGT stand laten liggen.

Als we de speelzaal ingaan worden we opnieuw van boven tot onder gescand. Het is nog erger dan op het vliegveld. We moeten een uur voor de wedstrijd aanwezig zijn om de scoresheets in te vullen. Maar eerst was er weer een praatje van de grote baas. Er onbraken een paar handtekeningen op de protocollen en dat mag uiteraard. Stel je voor zeg wat er allemaal kan gebeuren …

Vandaag arbiter bij Belarus – Germany. Voor de wedstrijd even bijgepraat met de buurman, dat was een Chinese collega. Die had wel wat interessante verhalen en was ook zeer geïnteresseerd in DGT. Hij is de grootste DGT dealer in China. ER zijn ook Chinese klokken die van de FIDE mogen worden gebruikt. Ze zijn goedkoper dan de DGT klokken. Ze staan hier ook met een stand in de Expohal. Ik zal eens gaan spioneren. Morgen komen er drie Chinezen naar mijn seminar. Hij nodigde me meteen uit om maar naar China te komen om workshops te geven. Mijn collega aan de andere kant was een Rus. Die zegt niet veel want die spreekt nul Engels. Ook de man uit Irak heeft me uitgenodigd, maar of ik dat wil is zeer de vraag. Duitsland heeft een hele sterke speelster op bord 1. Elizabeth Paehtz is dat. Ze zorgde dat ze in een eindspel kwam met een pionnetje voorsprong en dat werd keihard gewonnen. Recht voor mijn neus, ongeveer 50 cm van me vandaan. Ik ben wel op de stoel rechts gaan zitten en niet in het midden. Duitsland had vandaag toch geen captain.

Het Nederlands team zat weer vlakbij dus ik kon het goed volgen. Jeroen loopt voortdurend rond om naar partijen van de concurrenten te kijken. Sokolov is hier ook. Hij is teamcaptain van Roemenië maar hij speelt voor Israël. Hij kwam vier keer langs en hij keek alleen maar naar het bord van Eline. Heej, daar begint Peng ineens te rennen. Ik denk dat ze naar het toilet moet en geen tijd wil verspillen. Maar het toilet aan de andere kant is veel dichter bij. Die toiletgebouwen worden trouwens de gehele dag door continue schoon gehouden. Er is altijd een werkster aanwezig. Ik had vier flessen water gepakt voor de wedstrijd en na drie flessen moest ik toch ook dringend. Had ik deze keer ook nog per ongeluk met bubbels genomen. Je mag helemaal niks op tafel zetten, dus geen flesjes of kopjes. Je mag ook absoluut niet eten aan het bord. En Kasparov is hier ook! Niet Gary maar Sergey Kasparov. Zijn vrouw is teamcaptain van de vrouwen van Barbados en hij komt telkens bij mijn wedstrijd kijken. Koen Leenhouts heeft een interessant verhaal over ze in een van zijn podcasts. Plotseling zegt de Rus tegen me “I go scoresheets”. Heej, hij kan dus wel een beetje Engels! Is goed jongen. Hij wil scoresheets gaan halen voor een partij die over de 60 zetten gaat. Dan moet je extra scoresheets ophalen. Ik zie ineens om tien voor zeven Menno Pals foto’s maken van het Nederlands team. Daar mogen ze niks van zeggen, want Menno heeft een oranje streep op zijn accreditatie, dan mag je alles. Ad Bruijns zei al eens dat iedereen zo maar lukraak foto’s kan maken, maar dat is niet zo. Het ligt aan je accreditatie. De kleur van de streep geeft aan wat je mag. Is die wit, dan mag je niks. Heb je een rode streep dan mag je 25 tot 25 minuten na aanvang fotograferen of filmen maar het mag niet met een telefoon. Heb je blauw, dan mag je alles. Ook met een telefoon. Want de mensen met een blauwe streep werken voor de FIDE.

Een partij van mijn wedstrijd duurde erg lang. We waren pas na acht uur klaar, maar Dian heeft haar zin gekregen. Duitsland won. Met Niranjan even onze spullen opgehaald bij DGT en meteen door naar ons hotel gegaan. Bij het diner nog even bijgekletst met de arbiter uit Pakistan. Ik heb hem nog verteld dat alle federaties twee gratis DGT sets kunnen ophalen. Er is een speciale editie gemaakt met prachtige stukken. Je moest dat wel aanvragen voor een bepaalde datum. De Nederlandse delegatie wilde de borden ophalen in Enschede maar dat mocht blijkbaar niet. Nee ze gaan eerst naar Oezbekistan en daar kan iemand van onze bond ze ophalen.

Even een verslagje geschreven en nu nog even scheren en douchen. René heeft een flits opgevangen van het interview van gisteren waar ik het over had. Na veertien seconden ben ik in beeld bij dit filmpje:
https://www.youtube.com/watch?v=OKqPioGht1s

Tijdens de Olympiade geef ik vier ochtenden een seminar over DGT live borden. De grote baas van DGT (Hans Pees) had me dat gevraagd en DGT heeft een nieuwsbericht op de FIDE website geplaatst. Daar werd goed op gereageerd. Ik geloof dat er wel 40 mensen zich hebben aangemeld. Vanmorgen was de eerste ochtend maar het heeft heel wat voeten in de aarde gehad om het allemaal vanuit Nederland te regelen. Het was heel moeilijk om een ruimte te vinden waar we vier keer terecht zouden kunnen. Rond middernacht belde Hans dat het eindelijk gelukt was een ruimte te vinden. Het begint om half tien in de ochtend en ik wilde er wel op tijd zijn. Het was aan de overkant van het water en dat is dan 30 minuten. Dat is te ver dus ik had een vannacht een taxi gereserveerd vanuit het hotel. Die is nooit verschenen. Toen ik buiten stond te wachten kwamen Niranjan (Nepal) en Saleem (Pakistan) naar buiten. Zij hadden wel zin om mee te gaan. Alsnog een andere taxi besteld vanuit het hotel en die kwam wel. Wij met zijn drieën naar het hotel waar het zou gaan gebeuren, maar dat bleek het verkeerde hotel te zijn. We moesten bij de buren zijn. Afrekenen met de chauffeur lukte niet want ik heb alleen maar biljetten van 100.000 en hij kon niet teruggeven. Niranjan heeft betaald. Snel die zaal in orde gemaakt, wifi geregeld, tafels en stoelen, beamer en we konden beginnen. Saleem heeft even keurig in Excel bijgehouden wie er allemaal aanwezig waren en hoe er betaald werd. Hij is een PhD in de bewegingswetenschappen. Voorstelrondje gedaan. Ze kwamen echt overal vandaan, van over heel de wereld. We waren met 24 cursisten. Net voor de pauze had Niranjan ook de DGT-borden binnengebracht en toen kon het feest echt beginnen. Ze waren heel enthousiast. Ik heb een eigen handleiding en opdrachten gemaakt voor deze seminars. Ik wil ze best beschikbaar stellen maar ik heb ze eigenlijk voor DGT gemaakt, dus ik moet even afwachten hoe zij daar mee omgaan.

Bij aanvang van de ronde werd ik geïnterviewd voor de camera door een leuk meisje uit Oezbekistan. Het is iets voor Ed om uit te zoeken waar dat geplaatst kan zijn. Ed had ook nog een vraag over de hotel malaise. Inderdaad, de reserveringen zijn heel slecht georganiseerd. Ik moest zelf 100 dollar betalen toen ik aankwam om vage redenen. Mijn kamer stond geregistreerd op naam van mijn kamergenoot en die kwam een dag later. Veel teams bleken niet geplaatst te kunnen worden in de hotels bij de speelzaal en zijn moeten uitwijken. Daar staat ook iets over op de website van de FIDE. Ze lieten ook gewoon in een aantal gevallen twee mannen die elkaar niet kennen slapen in een tweepersoons bed. Daar namen ze uiteraard geen genoegen mee.

Net voor de ronde kwam Jop Delemarre langs gelopen. Hij is de teamcaptain van Trinidad & Tobego. Ook Luc Cornet heb ik nog even gesproken. Het gaat nog niet helemaal goed met zijn linkerbeen. Hij heeft een flink ongeluk gehad. Mijn buurman vandaag is een collega uit India. Hele fijne man, al wat ouder, maar heel rustig. Vandaag dus bij België tegen de USA. De Belgische vrouwen ken ik wel, ze spelen allemaal op het Limburg Open. De teamcaptain van de Belgische vrouwen is Adriaan Roos, speelde vroeger bij HWP, maar nu niet meer volgens mij. Ik dacht laat ik maar een voorraadje water, noten en repen en een koffie inslaan voor de ronde. Tijdens de ronde mag je niet zomaar je wedstrijd verlaten. Mijn bakkie even geparkeerd onder mijn stoel want die was veel te warm om te drinken.

De teamcaptain van de USA had ook een boek meegebracht: How to make friends & influence people. Interessant denk ik. Die dames van de eerste twee borden en het laatste bord van de USA zijn wel erge jonkies hoor. Ze worden gesponsord door de Kasparov Foundation blijkbaar. Tijdens de wedstrijd komt Aronian regelmatig langs. Het werd al snel duidelijk dat team USA korte metten ging maken met onze zuiderburen. Het werd een vlotte 4-0. Het had nog sneller gekund want de laatste twee borden speelden wel erg lang door. Snel naar het hotel om nog even te bellen met het thuisfront. En ook met Pia van DGT moesten er nog wat dingen kortgesloten worden. De aanmeldingen voor de DGT seminar blijven binnenkomen. Ik moest nog wel even tien DGT 3000 klokken ophalen in de stand want die waren ze vergeten mee te geven. En de tote bags met goodies heb ik ook opgehaald. Alle deelnemers krijgen zo’n tasje met een DGT pen, notitieboekje en meer van dat soort reclamedingen. Het ging allemaal in mijn grote koffer. Morgen de tweede ochtend van de seminars. De taxi komt om negen uur als het goed is. Onze vrouwen met acht bordpunten tegen Oostenrijk en de mannen met zes bordpunten tegen Australië.