In de lobby van het Bactria hotel is er een stand van zeg maar de lokale tourist information. Ik sprak daar met Zanifa of het mogelijk was om een rondje Samarkand te doen. Dat wilde ze wel regelen en dat heb ik nu op de vrije dag gedaan. Om negen uur hadden we afgesproken en Ruslan ging ook mee. Die is 18, studeert tourisme en werkt ook in hotel Bactria. Hij doet vooral nachtdiensten om een centje bij te verdienen denk ik. Ruslan regelde ook de taxi’s die we genomen hebben. De ritjes die we gedaan hebben kostten gemiddeld tussen de twee en drie dollar. Op straat zie je vooral heel veel Chevrolets. Dat zijn geen Amerikaanse Chevrolets. Aan autogordels doen ze niet, die hoef je niet te gebruiken. Ruslan had een app op zijn telefoon waarmee hij heel snel een taxi kon regelen. Net zoiets als met Uber. De benzine kost rond de dollar per liter, dat is dus nog minder dan een euro.

Eerst zijn we naar Registan Square geweest. Daar heb je allerlei leuke winkeltjes en er zijn ook kamers ingericht als museum met bijvoorbeeld hele oude boeken. Ik heb een sessie bijgewoond met uitleg over traditionele Oezbeekstaanse muziekinstrumenten. Je moet wel oppassen als je zo’n kamertje binnengaat want je moet echt diep bukken. Dan buk je meteen nederig en dan stap je eerst met je rechtervoet naar binnen. Bij het eerste hok stootte ik al mijn hoofd. Ik had een boodschappenlijstje meegekregen maar ik ga hier niet allemaal verklappen wat ik allemaal heb gekocht. Maar bij dit eerste bezoek vond ik al iets voor Neil. Voor Dian en Marloes waren de cadeautjes hier niet geschikt maar die heb ik later wel gevonden in betere winkels. We hebben ook nog een paar andere bekende toeristische trekpleisters bezocht, het ligt allemaal niet zo ver uit elkaar. Het was meer dan dertig graden. Ik was blij met mijn Olympiade pet die we allemaal hebben gekregen.

Ook zijn we naar een grote bazaar geweest waar allerlei lekkere dingen werden verkocht. Ik heb getrakteerd op noga maar de youngsters wilden geen noga, dus daar heb ik nog flink wat van over. Rond het middaguur hebben we samen geluncht in een traditioneel tentje. We aten rijst met rundvlees, klaargemaakt met een heleboel specerijen en hele lekkere thee erbij. Rondom de tafels hingen er vogelkooien met vogels die voortdurend aan het fluiten waren. Je hoort zo’n maaltijd met je handen te eten, ik zag het bij de andere tafels. Daar had ik niet zoveel trek in en toen hebben Ruslan en Zarifa ook maar met een lepel gegeten. Maar je bestelt dus één gerecht en dan eet je samen van één bord. Na de maaltijd sprak Ruslan een gebed uit en ik heb maar mee gedaan met de gebaren.

Na de lunch zijn we geëindigd bij een enorm winkelcentrum. Het was pas twee jaar oud. Van de rit in de taxi terug naar het hotel kan ik me niet veel herinneren, want ik viel in slaap. Later op de middag hebben we met WhatsApp onze foto’s en video’s gedeeld.

Morgen fluit ik Estland tegen Griekenland. Mijn kamergenoot Peter Fadi heeft Turkije tegen Nederland. Hij heeft de hele dag zitten studeren op zijn examen voor FIDE Fair Play Officer. Volgens hem is dat examen niet zo makkelijk.

Ik heb een paar foto’s gemaakt met mijn telefoon. Ze staan op Flickr.

Sabrina, if you read this. Can I have my airpods back please?

Op de foto hierboven:
Dit soort groepjes met wat oudere vrouwen en mannen heb ik heel wat gezien. Lekker samen naar buiten en ergens bijkletsen.