Toen Loek van Wely zijn h-pion vroeg in de partij met Thomas Beerdsen opstootte was dat niet met het idee om uiteindelijk een zwaar toreneindspel te proberen uit te melken. Maar veel maakte het hem niet uit: “Ik profiteerde wel van het feit dat mijn structuur beter was; Thomas had last van zijn achtergebleven h-pion. Of het erg veel was wist ik niet, maar ik wist wel dat de kracht van Thomas niet in het eindspel ligt, terwijl ik me daarin als een vis in het water voel. En dat de stelling onplezierig was voor zwart, dat is wel duidelijk.” En het leverde Loek na een paar kleine onnauwkeurigheden aan de overkant een vakkundige zege op.