Wie denkt dat grootmeesters hun partijen altijd glad en volkomen zeker hun partijen winnen, moet het blog ‘De lange rokade’ van Koen Leenhouts eens lezen. Vandaag kwam de Zeeuwse grootmeester in de perskamer alvast een voorproefje geven naar aanleiding van de partij die hij (gladjes…?!?!) van Oleksandr Dovgaliuk had gewonnen.

29…Te4!

“Deze had ik niet gezien,” zo opende Koen zijn betoog. “Als ik met de pion neem is het na 30…Dxf4+ vast eeuwig schaak.” (Stockfish: “Klopt.”) Dus nam hij met de toren, en na 30…dxe4 31.g5 ontstond een extreem tweesnijdende stelling.

Als zwart hier 31…e3+ speelt kan het alle kanten op, bijvoorbeeld 32.Ke1 (Leenhouts’ geplande zet) 32…Td7! 33.Dxe3 Te7 34.Le5 Dxh5. Direct 31…Dxh5 was echter fout. Wit had hiervan kunnen profiteren met 32.Dd8+ Te8 33.Dc7! en nu had Leenhouts niet gezien dat wit wint na 33…Df7 34.Dxf7+ Kxf7 35.gxh6 met de dreiging 36.Tg7+. Na het gespeelde 32.gxh6 e3+ waren de kansen weer min of meer gelijk, maar, aldus Leenhouts, “ik was wel een beetje bang dat het helemaal uit de hand liep.” In de tijdnoodfase deed hij een slim, verwarrend zetje (zie ook Bram ten Dam in de vorige blogspot…)

36.f5!?

En meteen greep Oleksandr mis met 36…Lxf3? waar hij eerst de witte stukken had moeten afleiden door zijn prijsdier op te geven met 36…e1D en dan pas 37…Lxf3. Nu pakte Koen met vaste hand de winst: 37.Dd8+ Kf7 38.Txg7+ Dxg7 39.Lxg7…

… en helaas gaat 39…e1D nu niet wegens 40.Df8 mat!

Koen Leenhouts (links) tegen Oleksandr Dovgaliuk