Dit riep Paul van der Sterren in de commentaarzaal uit toen hij zag dat Robin Swinkels, die vandaag absoluut moet winnen van Erik van den Doel, in de volgende stelling lang rokeerde:

Met 15.0-0-0! stelt Robin Erik voor een lastige keuze: slaan op g5 of niet? In dat geval ziet 16.d5 er al heel gevaarlijk uit; de pointe na 16…exd5 is dan niet 17.e4 maar 17.f4! en zwart kan 18.Pxd5 niet verhinderen. Eerst 16.f4 ziet er ook goed uit. In ieder geval, zo zei Van der Sterren, was hij “onder de indruk van hoe moeilijk wit het zijn tegenstander aan het maken is.” En dat blijkt wel uit het feit dat Van den Doel al een tijdje diep in de denktank zit.

Bij de opening van de tweede speeldag verraste hoofdarbiter Frans Peeters de vandaag 24 jaar geworden Liam Vrolijk met een doos stroopwafels.

Ger IJzermans, voorzitter van de Stichting Schaak Promotie en tevens co-sponsor van dit NK, opende de ronde met een gongslag.

Zoals eerder vermeld bepaalt deze ronde welke acht mannen en welke vier vrouwen doorgaan naar de volgende ronde, eventueel via tiebreaks rond 18.00 uur. In die tweede ronde stromen bij de Vrouwen morgen vier speelsters in: regerend kampioene Machteld van Foreest, Eline Roebers, 14-voudig kampioene Zhaoqin Peng en Anna-Maja Kazarian.

Vandaag, op de tweede speeldag, beleven we de ontknoping van de eerste ronde van beide kampioenschappen. Bij elke match die eindigt in een 1-1 stand volgt een tiebreak. In deze tiebreaks, die in principe om 18.00 uur van start gaan, worden eerst twee snelschaakpartijen gespeeld waarbij elke speler 5 minuten bedenktijd krijgt met 2 seconden increment per zet. Als de stand na de eerste tiebreak nog steeds gelijk is, volgt een tweede tiebreak met opnieuw twee snelschaakpartijen met hetzelfde speeltempo. Als de stand hierna nog steeds gelijk is, volgt een sudden death. Daarin krijgt de witspeler 4 minuten bedenktijd en de zwartspeler 5; beiden weer met 2 seconden increment per zet. Als nu de partij in remise eindigt, volgt er steeds weer een nieuwe partij totdat iemand een vol punt scoort en daarmee de tiebreak wint.

De eerste ronde van het NK Schaken leverde flink wat vuurwerk op. Een van de eerste partijen die beslist werd was die tussen Erik van den Doel en Robin Swinkels, die door eerstgenoemde werd afgerond met een spectaculair dameoffer. Bij het NK Vrouwen liet Rolinde den Heijer zich ook niet ongemoeid: zij luidde tegen de ambitieus spelende Marlinde Waardenburg een woeste koningsaanval in met een stukoffer en maakte het goed af.

Bij de mannen was ook de partij tussen Hugo ten Hertog en Erwin l’Ami spectaculair. l’Ami liet zich ogenschijnlijk terugdringen en er zaten allerlei diepe grappen in de stelling, maar in tijdnood kreeg Ten Hertog het niet rond en uiteindelijk kon l’Ami de partij naar zich toetrekken. De voormalig kampioen gaf wel toe dat hij het “behoorlijk provocatief” had gespeeld.

Tweevoudig kampioen Max Warmerdam bleef de negentienjarige Leandro Slagboom de baas in een tactisch spelletje. Voor de routiniers Loek van Wely en Sergey Tiviakov waren er overwinningen in het verre eindspel tegen hun jongere tegenstanders Thomas Beerdsen en Eelke de Boer. Ook Liam Vrolijk, die zondag 24 wordt, verzilverde een gunstig eindspel tegen Casper Schoppen op een manier alsof hij dat al tientallen jaren zo doet. Ivan Sokolov en Arthur de Winter kwamen niet door Twan Burg en Sipke Ernst heen, hoewel zij beiden wel kansen kregen.

Bij de vrouwen hadden Robin Duson en Maaike Keetman een lange adem: zij versloegen respectievelijk Colleen Otten en Zhanna Shendrik in het verre eindspel. Mariska de Mie kwam niet door de taai verdedigende achttienjarige debutante Elysia Feng heen: remise.

We ronden af voor vandaag: Maaike Keetman versloeg NK-debutante Zhanna Shendrik na lange strijd in een toreneindspel met een pluspion. De twee overige partijen bij de mannen eindigden, overigens zeker niet zonder strijd, in remise. Ivan Sokolov probeerde het zeker tegen Twan Burg en de strijd werd scherp, maar de Brabantse grootmeester ontsnapte naar een lichte-stukkeneindspel waarin het evenwicht niet meer werd verbroken. Arthur de Winter miste op zet 42 (vlak na de tijdcontrole, zouden we vroeger zeggen) een winst door op d5 een pionnetje mee te plukken, en toen het uitmondde in een dubbele-toreneindspel hielden beide tegenstrevers het voor gezien. En dat was het einde van een uiterst spectaculaire eerste ronde!

Liam Vrolijk bleef vandaag zijn uiterst solide collega-grootmeester Casper Schoppen de baas in een uitstekend gevoerd eindspel. Aan het begin van de middag had Paul van der Sterren in de commentaarzaal lichte kritiek op Caspers 9.Lb3 in plaats van het iets agressievere 9.Ld3. Wat later was 20.f4 beter geweest dan 20.Dd6…

… want nu werd Schoppen teruggedrongen met 21…Tc8 22.Lb3 Dxd6 22.Txd6 Ke7. In het eindspel ging het langzaam bergafwaarts met Schoppen.

Robin Duson hield tegen Colleen Otten het nadeel binnen de perken en het bleef een keihard gevecht. Op de vijftigste zet, in het verre eindspel, leek de vermoeidheid bij Otten toe te slaan.

50…Pb6? was tijdverlies. Beter was 50…f5 51.Lc6 Pc5 waarna zwart altijd tegenspel krijgt met …Pe4, wat waarschijnlijk voldoende is voor remise. Na 51.Lb3 Ke8 52.Kd4 kwam de volgende fout, maar hier had zwart het al moeilijk:

In plaats van het gespeelde 52…f6?, waarna het na 53.Kc5 niet moeilijk meer was, was de laatste kans 52…Pd7 53.Kc4 h4!? geweest, om na 54.gxh4 Pf6 de f-pion te bedreigen. Wit moet dan nog nauwkeurig te werk gaan.

Max Warmerdam versloeg Leandro Slagboom op gedegen wijze. Hij stond OK met zwart toen in een tricky stelling Leandro een slippertje maakte:

30.Pf5?1 was ambitieus, maar wit had op g6 moeten ruilen. Nu kon Max het stokje overnemen met het gepointeerde 30…Pxg4! 31.Pxg4 Df4.

Nu was 32.Pge3 Txe4 niet bijster aantrekkelijk, maar Leandro’s 32.f3 was dat nog minder. Wit behield het stuk, maar de aanval na 32…Lxf5 33.Lxf5 Dg3+ 34.Kf1 Dxf3+ was te sterk. Na 35.Pf2 Te2 resteerden wit nog slechts een paar desperado-zetten. Natuurlijk moest Max van tevoren wel hebben gezien dat 36.Lxh7+ Kf8 37.Td8+ wit niets opleverde!

De partij tussen teamgenoten Sergey Tiviakov en Eelke de Boer eindigde in een hopeloos toreneindspel voor Eelke. Hij was voortvarend te werk gegaan, maar de routinier-grootmeester hield de controle en naarmate de bedenktijd van De Boer slonk, werd de nauwkeurigheid van zijn zetten minder.

Hier is het al niet lekker voor zwart na de beste zet, de desperado 29…Lxa2 (30.Dxa2 Dg5!), maar 29…Tg4?! 30.Txe6 fxg3 31.hxg3 leidde onherroepelijk tot een verloren toreneindspel, en zo’n technische klus kan wel aan Tiviakov worden overgelaten.

We kunnen niet zeggen dat Mariska de Mie er niet alles aan heeft gedaan om Elysia Feng op de knieën te dwingen. Mariska had steeds het initiatief en bleef werken met allerlei tactische grappen, maar Elysia gaf geen krimp en maakte zo te zien ook geen enkele fout. Een puike verdedigingsprestatie van de achttienjarige!

Toen Loek van Wely zijn h-pion vroeg in de partij met Thomas Beerdsen opstootte was dat niet met het idee om uiteindelijk een zwaar toreneindspel te proberen uit te melken. Maar veel maakte het hem niet uit: “Ik profiteerde wel van het feit dat mijn structuur beter was; Thomas had last van zijn achtergebleven h-pion. Of het erg veel was wist ik niet, maar ik wist wel dat de kracht van Thomas niet in het eindspel ligt, terwijl ik me daarin als een vis in het water voel. En dat de stelling onplezierig was voor zwart, dat is wel duidelijk.” En het leverde Loek na een paar kleine onnauwkeurigheden aan de overkant een vakkundige zege op.

“Ik heb het wel heel provocatief gespeeld,” zei Erwin l’Ami na zijn zwaarbevochten zege op Hugo ten Hertog. “Maar ja, tegen Hugo weet je dat het sowieso interessant wordt.” Toen we hem wezen op de variant met 19.0-0 reageerde Erwin met “Wow!” Wat daarop dan ‘had moeten volgen’ leek meer op een potje tussen AlphaZero en Stockfish. ‘Bovenmenselijk’ was de term die Paul van der Sterren eerder deze middag al gebruikte, en Erwin l’Ami nam hetzelfde woord in de mond.

Na deze gemiste kans sloeg de barometer wel een beetje de andere kant op. 22.c5 was nog een interessante poging, maar het kostte Hugo allemaal veel tijd.

Na 22…Pe6?! (beter was blijkbaar 22…bxc5 23.Dc4+ Pe6) kwam 23.De3? en nu kon l’Ami dan het roer overnemen. “Mijn 23…Dxc5 was een beetje lui, een beetje oppervlakkig,” vond hij. Ik was in deze stelling optimistisch, en hij had nog maar heel weinig tijd, maar objectief gaf dit hem weer kansen. Een paar zetten later was het na 25.g4? echt mis. Na 25.Tf1 Tf5 26.Txf5 gxf5 27.Lc4 was het weer helemaal onduidelijk geweest.”