Max Warmerdam liet tegen Mees van Osch een kwaliteit in staan.

Max had juist ingeschat dat 15…b6 speelbaar was, want de standaardreactie 16.e5 werkte niet goed. Na 16…dxe5 17.Pxe5 Pxe5 18.fxe5…

… pakte zwart de ruimte met 18…g5!. Als wit de kwaliteit op a8 aanneemt houdt hij een gatenkaas over: zijn belangrijke loper op g2 is weg en de andere loper wordt verdreven met …f5-f4. Een mooi concept, en Mees geloofde zijn tegenstander wel. Dus begon hij een tegenactie in het centrum met 19.d4, “maar dat stort op een gegeven moment ook in,” aldus Max. In plaats van een kwaliteit te geven, won hij er nu één, en de afwerking was niet moeilijk.

Als wit hier, in de slotstelling, 34.c3 had gespeeld had Max het elegant willen uitmaken met 34…Te2! met de dreiging 35…Le5, 36…Txh2+ en 37…f2 mat. Doet wit 35.Pc4 om dat te verhinderen, dan houdt hij geen zetten meer over. Dus gaf Mees de pijp aan Maarten.

Mees van Osch (links) en Max Warmerdam
